zeynep

Dünyamız bir çok kültüre gebe. Her ne kadar çoğunluktaki kitle buna gülüp geçse de Heavy Metal de bu kültürlerden biri. Ama günümüzde Heavy Metale bir çok anlam yüklenmiştir. Bu müziğin a’sını bilmeyenler tarafından bile heavy için bir şeyler söylendi, yazıldı ve çizildi. Türlü türlü ahkamlar kesildi. Hatta bu müziği dinleyen bazı kitlelerin dahi yanlış değerlendirmelerde bulunduğu da görüldü.

Ama Heavy Metal neleri simgeler? Neleri anlatır? Heavy metal; “**** drugs and Rock’n Roll” felsefesi midir? Heavy; seksle, keşlikle ve sapkın davranışlarla mı ölçülür? Şu anki dinleyici kitlesinin bakış açısı, davranış şekilleri, düşünüşleri ve hissedişleri aslımızı gösteriyor mu? Bu anlatılması, açıklanması çok zor bir muammalar silsilesi... Çok derine inmek gerekiyor. Tamamına girmek istesek aylarca, yıllarca yazıp çizmemiz gerekir.

Heavy Metal asıl olarak bir başkaldırışı simgeliyor. Ama neye karşı başkaldırı? Tabi ki haksızlıklara, zayıfların ezildiği, kişilerin sömürüldüğü, beyinlerinin boşaltıldığı ve dondurulduğu, tek tip olan, koyun gibi emre boyun eğen insanların oluşturulmaya çalışıldığı sisteme ve adaletsizliğe karşı bir başkaldırı. Yoksa ben her istediğimi yapabilmeliyim, sapkınlaşabilmeliyim düşüncelerini simgelemez. Aksini kim iddia edebilir? Bu sadece heavy müziğin tek bir yönü. Ama ne kadar ortaya konuyor? Biz ortaya koyabiliyor muyuz? Bazılarımız heavyi; sadece müzik, eğlence, içince daha güzel olan bir nesne ya da içimizdeki doluşları dışarı çıkarıp patlamak için kullandığımız bir araç olarak kullanmıyor mu?

Ve en önemlisi biz heavy aşıklarının, bizden başka dostu var mı? Bizi bizden iyi kim anlayabilir? Ve birlik olacağımıza neden hep köstek olmaya çalışırız birbirimize? Artık hayatımızla şahit oluyoruz bunlara. Bilirsiniz klasik raconları:

“En büyük doomcu benim!”, ”Yok abi, en baba deathçi benim!”, “Ya siz onu bunu bırakın, ben gitar çalıyorum, müzik yapıyorum, sen bir şey çalmıyorsun, müzik yapmıyorsun. Ben daha iyiyim, ben senden daha bilgiliyim!!!”...

Eminim ki bu tür çocuksu muhabbetlere bazen şahit oluyoruz, benim geçmişte çok şahit olduğum gibi. Ama bunların ne gereği var? Bunlar çok rahat bir şekilde çürütülebilecek tezler. 15 yıldır heavy dinleyen ama müzik yapmayan bir insana karşı, daha 2-3 yıl önce müzik yapmaya başlayan bir insan nasıl posta koyabilir? Halbuki bu insanlar birbirlerine köstek değil de destek olsa heavy adına mükemmel şeyler ortaya çıkabilir.

Hiç unutmuyorum.Tam 16 yıl önceydi. Vapurla Üsküdar’dan Avrupa yakasına geçiyordum. Vapurda otururken yanıma biri oturuyor. Kumaş pantolonlu, Iron Maiden tişörtlü bir zat. O kadar sevinmiştim ki. Hemen bir selam çaktım. O da gülümsedi ve karşılık verdi. Yolculuk bitene kadar doyasıya heavy üzerine konuştuk. Hiç kompleksiz, sorunsuz. Yolculuğun hiç bitmemesini istemiştik. O zamanlar heavy böyle revaçta değildi. Fazla dinleyen yoktu. Az ama özdü. Bir çok şey köhnemiş değildi. Bu müziği dinleyen insanlar birbirlerini gördüklerinde çok sevinirdi. “Aaaaa, Iron Maiden tişörtü giymiş” diye burun kıvırmazlardı. Çünkü kanlarımız direkt birbirimize ısınırdı.

__________________