zeynep

Beyaz gül
Seni arıyorum kalabalık caddelerde,
Tanımadığım insanlar geçiyor, sen yoksun...
Perişan hayallerimin başladığı yerde,
Sana sesleniyorum, duyuyor musun?

Beyaz güller açtı bahçelerde, sevdiğin...
Ya o karanfil... Baygın kokulu çiçek.
Gel, yalnızlık bahçeme beyazlar giyin,
Anladım ki, bu ömür sensiz geçmeyecek.

Odamı süsleyen ellerini uzat,
Hazzından dile gelsin bastığın halı..
Açılsın sevincinden perdeler kat kat...
Işık ve ateş senin için yanmalı...

Sonra çevir düğmesini, radyonun
Sevdiğin musiki dolsun odama,
Dinle şarkısını büyük koronun,
Beni düşün! beni düşün, ağlama...

İçimden bir ses diyor ki; sabret..
Sonu gelecek bu yalnızlığın.
Bütün aynalar gülecek elbet,
Açılacak kapılar ansızın..

Yalnız sen varsın beyaz gülüm,
Evde, bahçede ve sokakta,
Bir eylül akşamı gördüğüm ,
O, beyaz hayalsin uzakta..

Yakınsın; yalnızlık kadar,
Uzaksın; yakınmış gibi,
Sensiz yaşadığım yıllar
Bu kadar güzel değildi.

Yeter... Gel artık yeter...
Karanfiller açtı gel !!
Kış bahçesinde güller,
Beyaz güller açtı gel...




Ümit Yaşar Oğuzcan

__________________

zeynep

Beyaz gülüm

Uzanırken ellerim düşsel güzelliğine yüzünün,
Tek bir damla gözyaşında boğmak istiyor yalnızlığı yüreğim...
Şimdi benden uzaktasın biliyorum,
Ve seni hiç görmeden, seni uzağından...
Ve seni bana emanet ettiğin yüreğinden seviyorum...
Ölümsüz bir sevdaya gebe kalıyor şimdi yazgımız...
Seni sevmek,
Avuçlarımdayken ellerin;
Ve bakarken gözlerinin içine,
Bir aşk şiiri fısıldamak yüreğine...


Orhan Karın

__________________

zeynep

Beyaz Gülüm
Gözlerin nuru düşer topak,topak;
Karışır içine kazılır toprak,
Filizlenir geçen zaman içinde;
Beyaz olur açarsın yaprak, yaprak.

Alnından ter düşer parça, parça;
Havuz olur düşen damlacıklar
Koklamak için yarın burcu, burcu,
Sıralanır bahçeye fidancıklar.

Rüzgar eser sallanır
Yağmur yağar ıslanır
Kış gelir, vakit geçer
Sabah akşam sızlanır.

Bahar gelir, gün çatar
Güneş vurur,renk katar
Gülüm, beyaz gülüm;
Yemyeşil yaprak açar.

Gülüm, beyaz gülüm;
Ergen tomurcukları patlar yüzünde,
Dağıtırsın kar beyaz gülücükler
Geceleri yıldızlar içinde uyur,
Gündüzleri sen açarsın.
Kaderin böyle yazılmış gülüm;
Dikenlerin ucunda açar,
Yaprak, yaprak soyunur, gök yüzünde uçarsın
Beyaz olmak ,beyaz kalmak zordur gülüm !?
Dikkat et,dikenler beyazına saplanmasın.

Vızıldar,dolaşır etrafında arılar,konar üstüne;
Özünü nasıl korursun?
Dikkat et gülüm;Önce gıdıklanır sonra soğurulursun
Bir kez beyazın bulanmaya görsün
Yavaş,yavaş erir, kar gibi kaybolursun.

Ya böcekler, ve etrafını sarmaya görsün örümcekler;
Başına ördükleri ağlardan,
Kurtulamazsın kurdukları tuzaklardan;
Hıçkırıklara boğulur,
Çağlayan gibi dibine dökülürsün.

Ya deli rüzgâr,rüzgar eser ya;
Çarpmasın bir kez göğsün üstüne
Buz gibi serinler,büzülür, içini çekersin.
Ve yaprak,yaprak dökersin.

Sende bilirsin Gülüm;
En kolay beyazlar kirlenir
Aç kurtlar, gözü dönmüş çakallar...
Bilemezler beyazın yedi renkten olduğunu;
Yaprağında izi kalır.

Ya o güneş, o güneş var ya gülüm;
Sanki, beyazlar için doğar,
Ve en güzel beyazlarda yanar.
Dikkat et gülüm,bu dünya karanlığa kalır,
Gönlüm hasretinle yollara bakar.
...
Gülüm,gün gelir dayanamazlar güzelliğine;
Olur ki, dalından koparırlar
Ya da kısmet olurda bir güzele kurban yaparlar;
Sakın üzülme !
Tanrım seni övmüşte yaratmış,
Nice bülbüller dile gelmiş senin için allaha yalvarmış,
Kah çöllerde, kah dağlarda türküler yakmış..,
Onun mutluluğu için sende birazcık fedakarlık yaparsın!
Sakın darılma bana, fedakarlık mutluluğu doğurandır.
Mutluluk ise; paylaştıkça çoğalandır.
Onun içindir ki,Tanrım sana Firdevs’de mekan yapmış.
Onun içindir ki,En güzel güller dikenlerin ucunda biter,
Sakın unutma,şu dünya sana da bana da fanidir,
Gün gelir herkes geldiği yere yolculuk yapar
Sen sen ol söylediklerimi yabana atma.
Gülüm,beyaz gülüm,
Gözlerimden kıskandığım beyaz gülüm...;yoksa,
Etrafına gülücükler dağıtırken, içinden yaş dökersin
Bu günleri çok arar, saçlarını yolarsın.

Beyaz olmak ,beyaz kalmak zordur gülüm!?
Kırmızı güller, renkli çiçekler, bak sana hasetlermiş!
Beyaz doğmuş, fakat gelinliğini kirletip rengârenk olmuşlar.
Ömrünün sonuna kadar beyaza hasret, beyaz diyerek kavrulup, kaybolmuşlar.

Tabiat harikası,cennet farikası;
Dikenler arasında açan gülümsün
Dikkat et gülüm, beyaz gülüm;
Beyazın siyahlara karışmasın,
Dikenler yaprağına saplanmasın.

Hüseyin Ünsal 19,06,1984 Artvin

Hüseyin Ünsal

__________________

zeynep

Beyaz Beyaz




Aşk nedir?
Aşk… sevgi…
Belki de bütün gece şehrin ışıklarını seyretmektir.
Senden önce aşık olduğumda ben böyle yapardım.
Bütün o ışıları tek tek süzmek,
Birnin onun odasının ışığı olduğunu düşünerek.

Mutlu olurdum, bir tek ışık mutlu ederdi beni.
Belki de onun ışığı…

Bir tek ışığı görmek,
Onu görmek demek.

Bir küçük ışık… Ne delilik ama…

Aşk… sevgi..
Ya da bunu gibi iki satır bir araya getirip,
Adını şiir koymak belkide… kim bilir…

Senden önce,
Aşık olduğumda ben,
Böyle deliydim işte…

Şimdi…
Sanki yeniden…

Beyaz beyaz hüzün yağdı.
Göğsümün tam orta yerine.

Beyaz beyaz…. Hüzün hüzün…

Üşüdüm!
Ben değil aslında göğsümün tam orta yeri.
Vakitsiz, gereksiz, saçmasapan!

Ama beyaz beyaz!! Ama Hüzün hüzün!!

Tehlikeli değil dedim.
Ufak ufacık bi iç titremesi.
Önemli değil…

Bir gece tipi oldu şehrime yağdı!
Bir gecede..
Senden önce uzun uzun baktığım şehre.

Beyaz beyaz, ince ince.

Ve kimlerine göre sevinçti,
Kimilerine göre çile,
Kimilerine göre güzel bir manzara!..
Benim için hüzün.
Hiç olmayacak bir başlangıç belki.
Belki ötesi olmayan sade bir başlangıç.

Ama beyaz beyaz… Aman hüzün hüzün…

Bir gecede,
Bir gece de hüzünle doldu koca şehir.

Vakitsiz, gereksiz, saçmasapan!!!

12.Kasım.2006
“Bir tek”

Sedat Gür

__________________

zeynep

Beyaz
Buluttan beyazdı
Görünce çamura düşenleri
Yardımlarına uçuverdi

Çekip kurtarıverdi
Çırpınan çaresizleri

Çamurlandı, biraz beyazdı
Derken bakınıverdi kendine
Ve Silkinip, dalıverdi maviliğe,
Martı yine bembeyazdı...

Özcan Günergök

__________________