prenses

Bir çocuğun sesleri



Bana bir çevre verin
Taş bloklarla örülmemiş olsun
Apartman katlarıyla çevrilmemiş
Yeşil kadar yeşil mavi kadar mavi
Bana bir çevre verin

İnsanlar istiyorum tekyüzlü
Gülebilen insanlar istiyorum
Aldatmayı beceremeyen
Kötülüğe karşı,sevgiye açık
Yüreği geniş insanlar istiyorum
Çok şey mi istiyorum
Bİlmiyorum

Çevremde neşe istiyorum huzur
Başımı yastığa gönül rahatlığıyla koyabilmek
Acılar ağlatmasın istiyorum insanları
Her nefesin hakkını verebilmek istiyorum

Birazcık güneş bir parça gökyüzü
Yeter ki mutlu olsun insanlar
Hiç bir yüreğe yangın bırakmasın gidenler ardısıra
Beklemenin güzelliği öğrenilsin
Herkes ötesi olmaz bir sevgiyle sevilsin

Bir rüzgar istiyorum eserken kalplere adalet bıraksın
Bir kaç ağaç,bir salıncak yetmiyor yanlızlığa
İnsanlar istiyoruz sevmeyi becerebilen
Hakkını verebilen yaşamın
çevremi bunlar varetsin istiyorum
taş bloklar,apartman katları değil

arzular tamaha götürmemeli çevremde ki insanları
paylaşmayı bilmeliler üstelik
bir çocuk elleri koynunda üşürken şarkılar söylenmemeli
yardım edilmeli muhtaçlara
umutlar ortada bırakılmamalı delik deşik

bana bir çevre vermenizi istiyorum
bir parça asfalt,döşeme taşları
hayır herkes verebilir bunları
ben sizden mutluluk istiyorum
hayata yenilmeyecek bir gelecek
kötü insanların paramparça edemeyeceği
bana öğretin herşeyi
ben öğrenmek istiyorum

tıpkı çocukken olduğum gibi
mutlu edilmek istiyorum en ufak hediyeyle
bir çevre istiyorum
kötülüğün uğramadığı
mavi kadar mavi,yeşil kadar yeşil
mutlu insanlar ve inadına sonu gelmez bir masal
bayram yerine çevrilmeli buralar
hadi çiçekleri,süsleri getirin
taş bloklar,apartman katları değil
bana yaşanacak bir çevre verin

Abdülkadir Karaca

Yine_Sensiz

guzel bir siir ,paylasimin icin tesekkurler