norm

Alıştım

Yüreğimin sahibi, her şey senin elinde
Canım diyorum işte, canımı al istersen
Ruhum rüzgara tutkun, diner yağmur selinde
Gel bu ulvi duyguya uzanıp kal istersen

Yürek çağrısıdır bu, riya yok sözlerimde
Sebebini ararsan, bak oku gözlerimde

Geleceksen gel artık, fazla naza gelemem
Yazındayım ömrümün, sonbaharı bekleme
Sır olmuş yüreğinde, neler vardır bilemem
Çektiğim acı yeter, yenisini ekleme

Sitemkarım sayende, yine de vazgeçemem
Sen ruhumun eşisin, başkasını seçemem

Hüzünlü gecelerin yıldızı saydım seni
Gündüzleri kaybolan, karanlıkta parlayan
Hergün farklı biçimde, yeniden sevdim seni
Benim yerimde ol da gel bu acıya dayan

Dile gelen bu derdi çaresiz yutuyorum
Elini tutmak varken resmini tutuyorum

Metanet ektim cana, öylece yaşıyorum
Anılar avutuyor, yokluğunla barıştım
Hayat denen bu yolda meçhule koşuyorum
Seni unutamadım ama aşkım alıştım...
alıntı