zeynep

Elveda
kaç zamandır yalnız ellerim
sıcak bir ten arar hep kaç zamandır
ama gözlerim nefes kesecek
güzellik arar hayatim sessiz kaç zaman
günlerim dilsiz ayaklarım pas tutmuş
yürümedim kaç zaman
kalbim isteksiz atıyor
ruhum bedenimden çıkmak istiyor
nergislerin kokusunu almıyor burnum
ölüm sessizliğini yaşıyor ömrüm
kaç zamandır gülmedim
bir tebessüm nedir bilmedi dudaklarım
şarkıları unuttum harfler uzak bana
dilim varmıyor söylemeye
ama ELVEDA...

Serkan Güler

zeynep

Elveda
her ümide bir sevda
her sevdaya bir şiir;

ne ellerim yorulur
ne kağıt, ne de kalem
ve dalgalar durulur
durulur çılgın nehir
elveda sana elem
hayallerim elveda

çünki rüyalarımdır
beni aşka bağlayan
belki bir gün sorulur
hesabı mutsuzluğun
ama yine yalnızdır
yapayalnızdır şair
kurtulmuştur ağlayan...

ve bir çiçek kaybolur
en kuytu köşesinde
koyu umutsuzluğun
tükenir bende şehir
belki de zamansızdır
bitmek bilmeyen çilem
her ne olursa olsun
yurdunda susuzluğun
bir karanfil vurulur
elleri yüreğinde
sessiz derin bir veda
ve sonra çekip gider
kulağımda duyulur
titreyiş dolu seda
elveda sana şair
ey karanfil!
elveda...

Mehmet Fatih

zeynep

Elveda
hadi gel!!!...
yoksa kaybolacağım karanlıkta
belki sisli bir kış gecesi
belki hüzünlü bir sonbahar akşamı
cesedimi bulacaklar çamurların arasında
gelip,sana haber verecekler; inanmayacaksın
bir elinde,gül vardı diyecekler; şaşıracaksın
daha sonra yanıma geleceksin
cesedimi görünce taş kesileceksin
sarılacaksın soğuk bedenime
beni affet diyeceksin
seni çoktan affettiğimi bilmeyeceksin
tekrar sarılacaksın
işte o an
bir fısıltı duyacaksın
" Elveda "


Hilda Karaca

zeynep

Elveda





Ağlamak istiyorum
Hıçkıra hıçkıra
Bağırmak istiyorum
Çığlık çığlığa
Susmak istiyorum yemin etmeli susmaya
Gitmek istiyorum
Arkamda kalan şehri bırakarak
Dumanında
Bir ses duymak istiyorum
Senden çok cılız olsada
Sevmek istiyorum göz yaşamın hakkını vererek
Gelmeni istiyorum
Beklemelerimin ardında kalan gözlerimide getirerek
Dayanmak istiyorum
Bütün umutlarım tükensede
Sana yeniden sen ekleyerek.


Handan Koca

zeynep

Elveda
Yolun sonunda
Aslında yeni bir hayatın başlangıcında
Ölümün yanıbaşındayım
Mutlu ve huzurlu olsamda
Korkuyorum
İnan bana ölmekten değil senden ayrı olmaktan
Hayat diye birşey yok
Acı keder hüzün
Yaşamanın bir anlamı kalmayınca
Canını almak için azrail kollarını açınca
Direnmeye ne gerek var
Aşk kavramı önemini yitirmişken
Sevmenin ne anlamı var
Eninde sonunda ölüp gidecekken
Hayat için çabalamanın ne anlamı var
En önemlisi sen yokken
Ben yaşasam kaç yazar
Boşverdim dünyayı
Yaşama kaygısını boşverdim
Herşeyi boşverdimde
Bir tek senden vazgeçemedim
Uyuşturucu içmem
içenleri de hiç sevmem
Bağımlılıktan bırakamamaktan korkarım
Ama sen varya sen
Uyuşturucu gibi kanıma işledin
Kanımdan bedenime bedenimden ruhuma geçtin
Ve şimdi yapamıyorum
Seni bırakıp gidemiyorum
Ama buna mecburum
Ve son olarak sana şunu söylüyorum
Seni çok seviyorum...

Zeynep Ertekin