maarulaw1907

USTAD İSKENDER PALA BAKIN AŞKI NASIL DILE GETIRMİŞ

DİLİNE YÜREĞİNE SAĞLIK ÜSTAD

DİVAN EDEBİYATINDA AŞK BAŞKADIR ARKADAŞLAR

Ayrılığından dolayı yardım dilenmeye takatim yok senden, kapında

kendini kaybedenlere gıptayla geçen ömrümde bir takate de

ihtiyacım kalmadı artık. Sevgili eşiğinde ölene değil sağ kalana

şaşmak gerekir, der bir bilge ama ben senden uzakta, aşkınla hasta,

ama aşk sayesinde sıhhatteyim. Araya bunca yılın hasreti girmişken

bir gün seni görmeye dayanabilir miyim bilmem, ama her sabah seni

görüyor ve yüzünden aldığı güzellik ile insan içine çıkıyor diye

güneşe, eşiğini döne dolaşa senden nur çalıyor diye her akşam

mehtaba bakıyorum, bilesin. "Bugün nasılsın ey kâinatın başı

dönmüş yıldızı?" diyorum ona, hasbıhal ediyorum; "Ne haldedir

sevgilim, hoş mudur, sofaca mıdır İstanbullar sultanı bugün?" diye

tekrar soruyorum. "Hiç benim bulunduğum yerden daha kederli bir

âleme doğdun mu sen; hiç aşkta altüst olmuş bencileyin bir

firkatzede üzerine parladın mı?" diye sitem ediyorum bazen...

Velhasıl günlerce ve gecelerce güneşlere ve aylara durmadan ve

dinlenmeden seni soruyorum, hâlâ bir haberini alamayışımı

şikâyetle söylüyor, anlatıyorum. Senin beni unutma ihtimalini

hatırlayıp çıldırıyorum bazı günler ve bazı geceler yüzünü eskisi gibi

hayal edemeyeceğimden korkup kahroluyorum. Sonra tevbeler

ediyorum. Seni unutma ihtimalini düşündüğüm için. (İSKENDER PALA)

AŞKNAME İSİMLİ KİTABINDAN ALINTIDIR

maarulaw1907

İSKENDER PALADAN İNCİLER


LEYLA İLE MECNUN

Bir bütün idim ben Leylâ ile. Sense Leylâ’yım diyorsun. Sen Leylâ isen eğer; beni yakmaya hayalin yeter, takatim yok sana kavuşmaya. Varlığı olmayan bir zerreye aynadan ne fayda? Canım gideli hayli zamandır, cismindeki bir başka candır; bir özge candır. Sensin beni benden ayıran, uzaklaştıran. Ben yokum, senin tecellin var. Vuslatının ağır yükünü kaldıramam ki. Önceleri sen vardın, şimdi ben yok oldum. Manevi dünyamda dostum daima sensin. Dış görünüşe değer verme bahsi ortadan kalktı artık. Gönül çok önceleri sana koştu canım seninle gitti. Şimdiki canım Leylâ’ya değil, Mevlâ’ya yönelik. Bir’lik yolunda seninle olmam, yanarım. Şimdi, gözümün nuru, gönlümün aydınlığı!.. Ben maskaralığa nam salmışım nam salmışım bari sen bu yola girme. İçinden çıkma namus perdesinin. Mecnun olan benim; bana yaraşır delilik, kınamışlık. Şimdi git, aşk töresini, âşıklık geleneğini, maşuk gidişatını bozma. Gir şimdi, ey vefalı! Açtırma kötü söz arayanların dudaklarını; sakız verme dedikodu arayanların ağızlarına. Beni aramaya çıktığını âleme bildirip deliliğine ferman yazdırma. Kimse seni burada görmeden git. Ben ki varım; sen içimdesin, bunu bil"

KİTAPTAN ALINTIDIR