aysel_61

kitabın adı:Kanatsız kuşlar
Yazarı:Louıs de Bernieres

Arkadaşlar,vatanımızı kahraman askerlerimiz nasıl kurtarmış?cephede neler yaşamışlar?çok çarpıcı...vatanımızı ve kahraman askerlerimizin kıymetini daha iyi anlıcaksınız eminim..kitaptan bazı paragraflar aktarıyorum..sizinle paylaşmak istedim okursanız sevinirim..

-Güneybatı Anadolu'nun küçük bir kasabasında,Müslüman ve Hıristiyan toplumu yüzyıllardır barış ve huzur içinde yaşamaktadır.Ne varki kısa bir süre sonra o büyü bozulur.Savaş korkunç yüzünü din ve milliyetçilik uğruna işlenen katliamlarla gösterir.artık açlık ve düşmanlık ortalıkta kol gezmektedir.
- Bir asker olmanın en garip yanı nedir,biliyormusunuz?Size durmadan intihar etmeniz söylenir ve siz de itaat edersiniz.Bu nedenle,çoğumuzun cennete gitmek istemesi,şanslı bir durumdu.

- Toprakta büyük çukurlar açıldığını,iri kaya parçalarıyla toprak öbeklerinin başınızı sıyırıp geçtiğini ve ortalıkta yakasına yapışacak bir düşman olmadığını,gözünüzün önüne bir getirin.Dünyanın sonu gelmiş gibi bir gürültü tasavvur edin;gökgürültüsü ve ve şimşek gibi,ıslık sesleri ve vınlama sesleri ve arada garip ,mutlak sessizlik anları.Yaralıların inlemelerini,ağlamalarını,her çeşit çığlığı tasavvur edin...tere öyle bir battığınızı ki kirin içinize işlediğini,boğazınızın kuru yaprak yutmuş gibi kuruduğunu nefes alamıcak kadar şiştiğini tasavvur edin...
- Mustafa Kemal saldırının güneyden geleceğini düşünmekteydi,ama alman Frenki general,Bolayır'dan geleceğini düşünüyordu.Bu yüzden gece gündüz tatbikat yaparak süngü kullanmayı öğrendik.çünkü yakın dövüşte süngü,bir mermi bir düşmanı geçip bir dosta saplanabileceğinden,dostlar açısından,mermiden daha az tehlikelidir.kendi kendimize en iyisinin birini kaburgalarından süngülemek olduğunu öğrendik.çünkü kaburgalar yay gibi süngüyü kıskaç gibi sıkıştırıyorlar ve ayağınızı adamın göğsüne dayamazsanız,süngünüzü geri çekemiyorsunuz,Ölen adama çok zulüm olduğundan,bunu yapmak zorunda yapmak pek hoş olmuyor,ölen de zaten elleriyle süngüye yapışıyor ve yüzüne bakmak zorunda kalıyorsunuz.Bu yüzü,gözlerini ve öksürerek tükürdüğü kanı çok uzun bir süre hatırlıyorsunuz.

- Ertesi ölene doğru,sıcak güneşin altında kalmış olan on bin ölüden yükselen koku öylesine kötüydü ki,dayanamadık.Tatlı ve iğrenç bir kokuydu.Daha da beteri,yaralılardan hiçbirinin toplanmamış ve safların orta yerinde,susuzluk ile acıdan,ağlıya sızlana ölüyor olmasıydı.Allah'a,^^lütfen izin ver de bir ateşkes olsun^^diye dua ediyorduk.
- Size ölüleri anlatacağım.Bir aydır savaş vardı ve ölüler hiç tolanmamıştı farklı yaşlardaydı.Bu yüzden hepsi farklı dreceyle çürümüşlerdi.Bazıları iyice şişmişti,bazıları kararmış ve içlerinde kurtçuklar kaynıyordu.Diğerleri yeşil sümüğe bürünmüşlerdi.Bir kısmı da tamamen çürüyerek büzüşmüş olduğundan,kemikleri deriden dışarıya fırlamıştı:Bunların çoğu siper yani kum torbası yerine kullanıldı...O zamanki ölülerin çoğu bizimkilerdi..
- Hep güneşin altında, köle gibi çalışmaktaydık ve terlemekteydik sırtlarımız ağır kaldırmaktan ağrımaktaydı.İlk fikir saflarımızın tam ortasından beyaz kumaşla çizgi çekmekti ve biz bütün frenk cesetlerini onların tarafına götürüp bırakacaktık.Onlar da bütün osmanlı cesetlerini getirip bizim tarafa bırakacaklardı.Ama hareket ettirmeye kalktığınızda yaşlı cesetler parçalanıyor bazen de şişmiş cesetler patladığı için bunu yapmak imkansızdı..sonuçta bulundukları yerde gömme kararı aldık.Tepeden tırnağa ceset sümüğüne bulanmıştık.Cesetler de yeşil ceset sinekleriyle kaplanmıştı.Bu gömme işinden sonra dizanteri salgını başladı.
- Dizanteri bizde sıcak havayla birlikte başladı.Çanakkale ilkbaharda ve sonbaharda mükemmeldi,ama kışın,havsala alamayacak kadar soğuktu.Yazında fırının içinde olmak gibiydi.Siperlerde geceyi özleyerek otururduk ve gece olduğunda bir meleğin eli değmişcesine rahatlardık,sonra kuşkusuz hava çabucak soğurdu.
- Sıcaktan çok daha kötüsü gömülmemiş binlerce ceset öylesine bir şiddetle çürürdü ki,en ufak bir esintiyle koku üstümüze sinerdi.Öyle iğrenç bir kokuydu ki,duyunca kusmak alışkanlık haline gelmişti.Neye benzediğini anlamak istiyorsanız,yaz ortasında bir köpek öldürün,şişene kadar birkaç gün güneş altında bırakın,karnını yarın,başınızı içine sokun ve derin bir soluk alın.
- Bir başka şeyde cesetlerin milyonlarca kurtçuk üretmesiydi,ki bunlar çok irirydiler.Hızlı çürüme ve kötü koku ceset sineklerini de cezbediyordu,ki bunlar çok büyük,parlak ve yeşildi,öyle çoktularki,dünyayı kaplıyorlardı.etrafınıza baktığınızda herşey hareket ediyormuş ve parlıyormuş gibiydi.
- Ceset sinekleri,yemek yerken yediklerinizin üstüne konuyordu ve yutmadan yemek yemek hiç mümkün değildi.
- En kötü şey dizanteriydi.onun dehşetini anlatmaya imkan yok.Aniden yakalanıyorsunuz ve sahra helasına koşmak zorunda kalıyorsunuz.ama bütün yapabildiğiniz sümük ve kan,acıdan sefaletten ağlamanıza yol açan kramplar ve ani kasılmalar hissediyorsunuz.Ateşiniz yükseliyor.ter boşanıyor,korkunç susuzluk........

aysel_61

Arada kitap bölümüne de bakın arkadaşlar,çok ihmal edilmiş.!!!

aysel_61

teşekkürler moonlight kitap bölümüne girip bir tek sen teşekkür ettiğin için...

alos

paylaşımın için teşekkürler...helal olsun..

yüreğine sağlık..

hook34

paylasimin icin tesekkurler