MAVICI

Kan rengi, kırmızı güllere bayılırdı. Zaten onlarla adaştı da. Rose.. Gül. Kocasının sevgili Rose'i.. Her yıl Sevgililer Günü'nü kapının önünde bulduğu enfes fiyonklarla süslü kucak dolusu kırmızı güllerle kutlardı. Hiç aksatmadan. Esini kaybettiği yıl, kapısı çalınmış, gülleri kucağına bırakılmıştı.. Tıpkı geçmişte oldugu gibi, küçük bir kartla birlikte.. Her yil güllere ilistirdigi karta ayni cumleleri yazardi.." Seni cok seviyorum" Birden bunlarin son gulleri oldugunu dusundu.. Onceden ismarlamis olmaliydi.. Olecegini nasil bilebilirdi?.. Zaten her seyi onceden planlamayı ve yapmayi severdi.. Gulleri ozenle iceriye tasidi. Saplarini kesti, vazoya yerlestirdi.. Vazoyu da konsolun uzerine, esinin kendisine gulumseyen fotografinin yanina koydu. Orada kocasinin koltugunda oturup saatlerce gulleri ve fotografi seyretti. Sessizce.. Bitmek bilmeyen bir yil daha gecti.. Yapayalniz ve huzun dolu bir yil daha.. Sonra bir sabah kapi calindi.. Tipki eski gunlerde oldugu gibi.. Kirmizi gulleri, uzerinde kucuk kartiyla birlikte esikteydi.. Sevgililer gununu kutluyordu. Gulleri iceri aldi. Saskinlik icinde dogru telefona gitti. Cicekci dukkanini aradi.. onu bu kadar uzmeye kimin ne hakki vardi? "Biliyorum" dedi cicekci.. "Esinizi gecen yil kaybettiniz.. Telefon edeceginizi de biliyordum.. Bugun size yolladigim gulleri cok onceden esiniz ismarlamis, parasini da odemisti..Hep boyle yapardi zaten.. Hic sansa birakmazdi. Dosyamda talimat var. Bu cicekleri size her yil yollayacagim. Bir de ozel kart verdi, kendi el yazisiyla. Bilmeniz gerek diye dusunuyorum.. Olumunden sonra ciceklere ilistirmemi istedi." Rose hickiriklar arasinda tesekkur ederek telefonu kapadi. Parmaklari titreyerek zarfi acti.. "MerhabaSevgilim" diye basliyordu kart.. " Bir yildir ayriyiz. Umarim senin icin cok zor olmamistir. Yalnizligini ve acilarii hissedebiliyorum. Giden sen, kalan ben olsaydim neler cekerdim, kimbilir? Sevgi paylasildiginda yasamin tadina doyum olmuyor. Seni kelimelerle anlatilamayacak kadar cok sevdim. Harika bir estin.. Dostum, sevgilim benim. Sadece bir yildir ayriyiz. Kendini birakma. Aglarken bile mutlu olmani istiyorum. Onun icin bundan sonraki yillarda da guller hep kapimizda olacak. Onlari kucagina aldiginda paylastigimiz mutlulugu ve kutsandigimizi dusun. Seni hep sevdim.. Her zaman da sevecegim. Ama yasamalisin. Devam etmelisin. Lutfen.. Mutlulugu yeniden yakalamaya calis. Kolay degil, biliyorum ama bir yolunu bulacagina eminim. Guller, senin kapiyi acmadigin gune dek gelmeye devam edecek. O gun cicekci bes ayri zamanda gelip kapiyi calacak, eve donup donmedigini kontrol edecek. Besinciden sonra emin olarak, gulleri ona verdigim yeni adrese getirip seninle yeniden ve ebediyen kavustugumuz yere birakacak..."