MAVICI

Padişah ve padişahin hiç yanindan ayirmadiği her işini yapan bir kolesi varmiş zamanin birinde.
Birgün padişahin deniz aşiri bi yolculuğa çıkmasi gerekmiş, fakat ne padişah nede kolesi daha önce gemiye hiç binmemişler.kole öyle korkmuşki; kendinden geçmiş , ne derlerse ne yaparlarsa fayda etmiyor bir turlü yenemiyor korkusunu, ağlamaktan sizlanmaktan yerinde duramiyor, feryat figan kendinden geçmiş.Gemideki yaşli bi bilgin padişahin yanina giderek...efendim izin verirsenin ben onu kendine getiririm.. demiş.padişah kabul etmiş çaresiz bilginin teklifini ve herkezin şaşkin bakişlari arasinda koleyi denize atmiş kole çirpinarak batip batip çikmaya başlamiş tam boğulacaği sirada koleyi gemiye çıkartmiş bilgin.Kole korkarak sirilsiklam haliyle bir koşeye çömelerek sessizce oturmuş..Padişah ve gemideki diğer yolcular çok şaşirmiş.Padişah çok etkilenmiş ve yaşli bilgine..bu işin sirri nedir ona ne yaptin? diye sormuş.bilgin cevap vermiş.

-Efendim
-Ben ona bişey yapmadim, sadece o daha once denizde boğulmanin, nefessiz kalmanin, ne demek olduğunu bilmediği için, gemidekin selametin farkinda değildi ben ona bunu gosterdim sadece..