perikızı

BİZİMKİ YARENLİK
Cımbılik Mahallesindeki Eşo Hanımın kocası Ahmet bir sene evvel vefat edince ,Eşo Hanım kardeşi Fidoşu yanına alıp beraber oturmaya başlamışlardı.
Ne var ki Eşo Hanimla kardeşi Fidoş çarşamba günleri ögleden sonra sanki Sinemaci Turan'in filmleri gibi bir başliyorlar , tam otuz üç kisim tekmili birden kavga etmeye. Bu durum ikindi sonralarina kadar devam ediyor ve aniden bitiyordu.
Eşo Hanim bu hafta kavgaya daha erken başlamişti.
Eşo: Yere giresin yere. Ben olmasam gocan esgerde, sen burda acindan öleceksin.
Fidoş: Torpah başan. Ehmed'in yanina yatasin. Söliye söliye herifin başini yedin.
Eşo: Fidoş Fidoş miradin gözünde gala. Hele Selo esgerden gele baham sen nedisin.
Fidoş: Parça parça olasin . Her parçan bi dagda gala .
Eşo: Dal iken devrülesin.
Fidoş: Yanin garaya gele.
Eşo: Bayrama çihmayasin.
Fidoş: Satlicana tutulasin.
Eşo: Bütün emeklerim heram it gani ola.
Fidoş:Tahtaya teneşüre gelesin giz.
Eşo: Boynun altinda gala.
Fidoş: Hişdige gelesin.
Eşo: Eger esgerden gele , senin tosbagali çerçiye içli köfteleri satip Ayla Sinemasina gittigini, bakgaldan prot sabunu alup Sündüz’nen biraber Peko'nun hamamina gittigini anlatmazsam. Eger gocan gelmezse bu dediklerimi Laylon Giz’a bir bir yazdurup teyyare ile postalamazsam Cimbilik Mahallesinin Gülü Eşo demesinler.
Fidoş: Ölüm sahan. Istisin ki seni elaleme farşi malamat edem. Ben de sivünge çihip ey gomşular bu bizim Eşo her sabah esgi çarşaflar geyip, yirtig çorapla mapishane cami önünde dileni diyem he.
İki kardeş dipte köşede neleri varsa birbirlerine sayıp döktükten sonra hergünki gibi gayet samimi can ciğer vaziyette kuyudan su çeker ve ağaçları sulamaya başlar.
Bu kavganın neden her çarşamba günü yapıldığını, bu kadar kavgadan sonra nasıl olup aniden bu derece barıştıklarını merak eden, henüz Eşo ve Fidoş'u yeni tanıyan, bir aylık komşusu olan kadın:
" Eşo Hanim demin birbirizi yeyidiz, şimdi heç bişe olmamiş gibi davranisiz." diye sorar:
Eşo : Ana gelin baci... Gavga eden kim. Bizimki horata. Bugün ocaga gine keşgek goymuşduh. Yemek bişsin, dadi eyi olsun diye bacimla yalandan çekişik. Bizimki gavga del yarenlik...

perikızı

Yenipayam Köyü’ne gelen yabancılar genellikle Kortikoğlu'na misafir olurlarmış. Birgün yine Kortikoğlu’na misafir olan Erzurumlu birine ahşam olup da yatakların serileceği zaman Kortikoğlu :
"Sorması ayıptır ama geceleri yatağa işeme huyun var mı? Eğer böyle bir özürün varsa ona göre tedbir alah. Bu benim adetimdir sakın ha darılmayasın, ben bütün misafirlerime sorarım." Misafir sıhılır utanır. “Yoh bele bişe.” der. Yatahlar serilr. Misafirle Kortikoğlu aynı odada yatarlar. Sabah olunca misafir ayahyoluna gider. Fırsatı kolluyan Kortikoğlu misafirin yatağını bir güzel suyla ıslatır. Hemen gelip yatağına girer. Misafir gelir yatağına uzanır. Yorganı beline çeker, tabakasını alır cığarasını saracağı sırada ayağı yatahdaki yaş yere değince tabakası elinden düşer. Misafirini gözetleyen Kortikoğlu :
" Ne o hemşerim bişe mi var?" diye sorunca misafir mahçup bir şekilde:
" Valla ben bu işi annamadim. Ayagimi uzattim yaşa degdi. Donuma bahirim guru."
Bunun üzerine Kortikoğlu der ki:
" Ahşam sahan sordug yog dedin. Dogruyu sölesedin ona göre tedbirimizi alirdih. Herhalde donun hareretten gurumuş ben şimdi hanimlara ne cevap verecem."

perikızı

Elazıspor'un ilk defa oynadığı ekstra polay-of maçlarını izlemek için Ankara’ya gitmiştim. Şimdi Atatürk Lisesi Beden Eğitimi Öğretmeni Uğur İncioğlu ile buluşup Elazığspor-Zeytinburnu yarı final maçını izlemek için Ankara 19 Mayıs Stadyumu’nun yolunu tuttuk. Ben de o dönem sigarayı bıraktığım için Uğur'a
-Uğur yedek sigara paketin var mı? diye sordum,o da:
-Yok ama sigaram bana yeter, dedi. Ben de:
-Uğur sen en iyisi yanına yedek paket al nolur-nolmaz ben her ne kadar sigarayı bırakmışsam da maçın heyacanından bir iki tane,içebilirim, dedim.
Uğur da:
-Tamam yol güzergahındaki bir büfeden alırız, dedi.
Biz Uğur’la beraber 19 Mayıs Stadı’nın yolunu tuttuk. Fakat yolumuza hiç bir büfe denk gelmedi. Biz de sigara alamadan stada girdik. Ne var ki maç başlar başlamaz ben hemen sigara yakmaya başladım. Maçın ilk yarısı bitmeden Uğur'un cebindeki sigarayı benim müthiş gayretim sonucu bitirdik. Başladık çevremizde bulunan hemşehrilerimizden sigara istemeye. Artık maçın normal süresi neredeyse bitti bitecek, halen beklediğimiz gol gelmeyince, heyacandan olacak, tekrar sigara içme ihtiyacı hissedince, yanımda kulaklarımızın zarını yırtarcasına tezahürat yapan vatandaşı gözüme kestirdim ve vatandaştan iki sigara istedim biri bana biri de Uğur'a. Ardındanda:
-Gardaş kusura bakma maçin heyacanindan ard arda sigara içtik sigaramiz bitti onun için senden istik. Ne de olsa hepimiz Elazigliyiz, yabanci sayilmayiz, deyince hiç beklemedigim bir cevapla karşilaştim:
-Arkadaşim ben Elazigli degilim.
-Gardaş sen şim di Elazigli del misin?
-Yok ben Elazığlı değilim.
-Eyi güzel hoş da sen benden daha çoh tezavürat yapip bagirisin?
-Evet senden çok Elazığspor'u destkiyorum ama vekaleten.
-O nasıl oli?
-Bak arkadaşim; ayni yerde görev yaptigim arkadaşim Elazigli; Onun nöbeti vardi. Nöbetini başka biriyle degiştiremyince kendisi gelemedi. Beni de kendi yerine vekâleten gönderdi. Ben şimdi onun vekiliyim, deyince o kadar çok duygulandim ki anlatilacak gibi degil.
Olayı anlatan:Ekrem KATI

perikızı

Tahsin Özyüksel’in yani Silo'nun av meraklısı olduğunu bilen ve Sanat Okulu’nda iken yanında çalışan Abdinur ava merak salar ve Silo’ya:
-Usta, beni de birgün ava giderken götür, ben de göreyim,
-Bu Pazar gün ağarmadan saat 4.00’de bizim eve gel, gidelim. "
Anlaşitklari gibi pazar günü Silo ve av arkadaşi erkenden Silo’nun motosikleti ile ördek avi için Gölcük’e dogru yola çikarlar. Gölün Sivrice tarafindaki sazlik ve bataklik kiyiya gelince, motordan iner ve kayalarin arasinda kendilerine bir yer seçerler. Silo avini rahatça görebilecek ve saklanabilecek bir kayaya yerleşir. Arkadaşi da Silo’nun talimatina uyarak karanlikta kayalar arasinda el yordami ile bir yer hazirlar ve sessizce beklemeye başlar. Henüz ördekler sazliga gelmemişlerdir. Ava ilk defa gelen arkadaşina Silo:
-Sakın yerinden kımıldama, sesini de çıkarma. Ben tüfeği ateşleyene kadar öylece bekle. Ördekler ürküp kaçarlarsa akşamdan önce tekrar buraya gelmezler. Beklememiz de boşa gider. Eğer sesini çıkarırsan seni vururum,diye arkadaşına sert ve kesin bir direktif verir.
Ne de olsa Silo Sanat Okulu’nun tesviye atölyesinde hoca, av arkadaşi da onun yardimcisi ve talebesidir. Ayrica Silo biraz cinlidir, kizdi mi yapar dedigini.
Bu arada mevsim, ilkbahardır, havalar iyice ısınmaya, yılanlar da uyanmaya başlamışlardır.
Ördekler yavaş yavaş sazliga inmeye başlarlar. Silo sazligin iyice ördeklerle dolmasini beklemektedir. Tam bu sirada Silo’nun arkadaşi Abdinur fisilti ile:
-Usda gımıli ha!... Diye Silo’ya seslenince, tetikte avını bekleyen Silo:
-Sus ulan, bir daha konuşursan...
Abdinur’u susturur. Üç saattir tetikte bekleyen Silo gene ördeklerin gelmesini beklemeye başlar. Aradan yarim saat geçer. Abdinur bir daha Silo’ya, yalvarircasina:
-Usda eyice gımili haa!
Diye fısıldayınca Silo:
-Ulan benim gözüm kör mü? Ben de görim, kes sesini.
Hava yavaş yavaş agarmaya başlar, ördekler toplaninca Silo ördek toplulugunun tam ortasina dogru ateş eder etmez, arkadaşi da elinde bir metre uzunlugunda kara bir yilanla yerinden firlayarak, yilani şiddetli bir şekilde yere vurur ve yilanin belini kirar. Silo yilani görünce şaşirir kalir.
Mesele şudur: Abdinur karanlikta yerleştigi yerde üstüne oturdugu kayanin biraz altinda yumuşak ve oynayan bir yilan oldugunu fark edince Silo’ya “Usda gimili haa!” diye haber vermiş. Fakat Silo bagirip tehdit edince üstüne oturdugu ve bacaklarinin arasinda kafasini çikaran yilanin başini altinda sikica tutarak sikip, öylece beklemekteymiş. Silo ördeklere ateş edinceye kadar Abdinur da korkudan yilani sika sika en az bir saat, bir tarafta silah bir tarafta da yilan tehlikesiyle korkulu dakikalar geçirmiş.
Silo ise o gımili dediğinde gelip giden ördekler için gımili dediğini sanıp ona bağırıp susturuyormuş.
Kaynak: Kürsü Başi Dergisi

perikızı

Canım anıkom,
Geçen sene gönderdiğin o gıymetli mektubu aldım. Ohudum, ohurken gözlerim yaşardı. Sizlerden uzağa, dişizden dırnağızdan arturup gönderdügüz paranan geçinmek beni çoh üzi. Ama nedem sizlere bi an evvel gavuşam diye gece günüz ders çalışim. Ahan buradaki profesörler ele para canlısı ki, gızlarının ne şırfıntı olduğunu geçen mekdubumda yazmıştım.
Gızlarına yüz vermedim diye çalışim çalışim ama garez edi, sınıf geçirmiler. İnşallah bu sefer geçerim. Gız bi tene başga çocuh buldu, ondan evlenecekler, ben de gurtilim.
Canım anıkom, o Ayahcahcıların oğlu Memed’in dedüklerine inanmayın. Benim ders çalışmaduğumu her gün gahvede olduğumu, gızlarnan gezdügümü size sölemiş. İnanmayın, iftira edi.
O gün mektebe gididim, yağmur yağmaya başladı. Bahdım ıslanıp su itine dönecem, hemen bizim Elazığlıların gahvesine girdim. Arhadaşlar da ordadılar. Boş duracağan bi el oyun çevirek dediler. Ben de dayanamadım, belki gazanırım da bu ay ki borcumu öderim dedim. İşte oyuna yeni başlamıştım ki size haber yetüştüren boşboğaz oğlu Memed geldi. Yanıma oturdu. Bilürsün ne gader uğursuz milletdür onlar. Hemen şansım gaçtı. Cepteki parayı da verdim gahdım.
Yohsa onun dedügü gibi her gün gahveye getmim. Zaten o da her gün gahveye gelmi ki beni göre. İşte nasıl oldusa bi defa uğradı, hem şansımı bozdu, hem de size laf yetüştürdü.
Yohsa dersden gözümü açamim. Nerde galdı ki gahveye gidem. Bi de mektubunda Sibel adında bi gızdan bahsedisin. Anam eğer sen sevisen ben de severim. Ama gine de bahan bi foturafını gönderin de bi sufatını görem.
Canım anıkom, senin o içli küftene, daş ekmeğine, ağulu muhaşerli erişte çorbana, hele anamaşına ele hasretim ki. Bu sene geldügümde teker teker bişür ki hasretim gide. Ben burda guru fasulye, nohut, mercimek çorbası, bi de makarna ye ye canım çıhi.
Arada bi kebap yem deyim, o da ev kirasını verdükten sona bahan yarım ekmek parası bile galmi. Ahan bu Elazığ’ın yurdu uzadı da uzadı. Neyse bu sene açılimiş deyiler. Ev kiraları da çoh bahallı.
Canım anıkom, seni üzmemek içün çektigim sıhıntıları mekdubumda yazmim. Babamın gönderdigi parayı hemen ev kirasınnan borcuma verdim. Param galmadı anam, sen babama söleki bahan beş-on milyon para göndere. Ben babamdan utanim isteyemim, sen babamı zorla biraz.
Anıkom, senin, babamın, emmimin, bibimin, ezemin ellerinden hasretle öper, dayımın oğlu Hasan’a ve emim oğlu Ali’ye mahsus selam eder, ayrıca mahlede beni soran, mekdubu ohurken yanızda olan bilcümle tanuduh ve gomşulara, ayrıca akrabalara selam edip, böyüklerin ellerinden, güçüklerin gözlerinden öperim.
Mekdubuma son verürken tekrar senin ve babamın ellerizden öperim. Acele bahan para postalayın. Durumum çoğ kötü. Alişam çamuruna batmış camuz gibi borca batmışım. Bu borçlar yüzünden düşinim, heç ohuduğum ahlıma girmi.
Parayı havalenen gönderin ki çabuh elime geçe. Gözüm yolda beklim.
Oğlun