UGUR MUMCU'YU SAYGI ILE ANIYORUZ

Uğur Mumcu, II. Dünya Savaşı’nda Nazizm’in tank ve top gürültüleri arasında başladığı yaşamı boyunca, Atatürk’ü okudu, yazdı, öğretti, savundu...

Atatürkçülüğün bu iki güçlü ışık kaynağını söndüren, hiç bir sıfatın nitelemeye yetmeyeceği hainleri elbette lanetleyeceğiz. Muammer Aksoy ve Uğur Mumcu adlarını her anışta içimiz titreyecek, yüreğimiz burkulacak. Bu yadsınamaz bir gerçektir. Ne var ki, Atatürkçü Düşüncenin bu iki büyük mücadelecisini katleden hainleri lanetleme ya da onların ardından sadece ağıt yakma neyi değiştirir ki?

O halde, Atatürkçü Düşünceye ve bu yolda yaşamını yitirmiş olan Muammer Aksoy ve Uğur Mumcu gibi mücadelecilerin anısına bağlı olan bizlere düşen öz ödev, onların savunduklarını savunmak; söylemlerini ve eylemlerini sürdürmektir.

Savundukları ilkeler ve ortaya koydukları eylemleriyle, Muammer Aksoy’u ve Uğur Mumcu’yu Cumhuriyetimizin getirdiği değerler dizgesiyle özdeşleştirebiliriz. Daha doğrusu, onların savunduğu söylemler ve eylemlerle Atatürk’ün Aydınlanma Devrimi kesişir.

Şimdi sorabiliriz:

Muammer Aksoy ve Uğur Mumcu niçin öldürülmüştür? Onlara neden kıyılmıştır?

Çünkü onlar,

Ümmetçiliğe karşı ulusçuluğu;

Uyduluğa karşı tam bağımsızlığı;

Ayrıcalığa karşı halkçılığı;

Medrese öğretimine karşı bilimsel öğretimi;

Hanedanın egemenliğine karşı Milletin egemenliğini;

Şeriata karşı laikliği;

Padişahlığa karşı Cumhuriyeti savundukları için katledildiler...

Bu, yerleri dolduralamayan aydınlarımızı öldürenlerin gerçek hedefi Atatürkçülüğün

ve Türkiye Cumhuriyeti´nin temel değerler dizgesidir. Asıl yokedilmek, varlığına son

verilmek istenen budur.

Hiç bir varsayım, hiç bir kuram, hiç bir açıklama, yaşanılan somut gerçeklerin yerini

tutamaz. Bugün, Muammer Aksoy ve Uğur Mumcu’nun savundukları; bu yolda yaşamlarını yitirdikleri Cumhuriyet’in temel ilkeleri çok yoğun bir saldırı altındadır. Şeriat rüzgarlarının, Edirne’den Ardahan’a değin, bütün ülkede nasıl bir güçle estirildiğini söylemek bile fazla.

Aydınlanmanın ışıkları bir bir söndürülmüştür, söndürülmektedir, susturulmaktadır: Muammer AKSOY, Uğur MUMCU, Bahriye ÜÇOK, Ahmet Taner KIŞLALI; Necip HABLEMİTOĞLU, Turan DURSUN, Çetin EMEÇ, Abdi İPEKÇİ gibi aydınlanmacı ışık kaynakları söndürüldüler…

Laikliğe karşı şeriatçılığı;

Kendi aklını kullanma özgürlüğü yerine, nakilciliği;

Ulusallığa karşı ümmetçiliği;

Devrimciliğe karşı ortaçağ ötesi gericiliği;

Yeni yazıya karşı eski yazıyı;

Ulusal birlik ve beraberliğe karşı kardeş kavgasını;

İç barışa karşı terörü savunarak, ülkemizi sonu bilinmeyen bir karanlığa sürüklemek isteyenlerin sesleri, bugün daha güçlü ve daha gür çıkmaktadır. Bu kesimlerin gözü dönmüş temsilcileri, aydınlanmadan nasibini alamamış, dolayısıyla da düşünemeyen, akılcılık yerine nakilcilikle, yani „ sen söylenileni yap, gerisine karışma“ buyruğuna uyarak, edilgen eylemlerini sürdürmektedirler.

Son siyasal gelişmeler; adı „ışık“ ama aslı karanlık olan okulların sayısının hızla artması; devlet organlarına yerleştirilen tarikatçı kadrolar; şeriatçı devlet düzenine uygun eğitim ve öğretim politikası, Aydınlıktan Karanlığa Parti iktidarının amacına gittikçe daha da yaklaştığını ortaya koyan somut gelişmelerdir.

Devletin başındaki iktidar sahipleri, devletin laik temelini yıkmak isteyenlere fırsat vermede ve hatta özendirmede dur durak bilmiyorlar…

Çağdaş ve uygar Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Atatürk’e ve O’nun ilkelerini içeren Atatürkçü Düşünce Sistemine inanan her kişi, kurum ve kuruluşa, Cumhuriyetin, bir başka deyişle, 1923 Aydınlanma Devrimi’nin, insan olmanın ve demokrasinin olmazsa olmaz ilkesi laikliğin, bütün ülkede yaşama geçirilmesi konusunda, her türlü yasal mücadeleyi verme görevi düşüyor.

Atatürkçülük, yılgınlığı ve karamsarlığı yadsır. Bu yönden, aydınlığı karanlığa döndürmek isteyen „türban maskeli karanlık güçler“in estirdiği tehdit, korku ve yılgınlık havasına kapılmamalıyız.

Unutmamalıyız ki, Atatürkçü kişi, en karanlık dönemlerde ve en güç koşullar altında bile en ileri atılımların yapılması, en cesur adımların atılması inancını yitirmeyen kişidir.

Öyleyse, Türkiye’nin aydınlığa yürüyeceğine, hiçbir karşıgücün bu yürüyüşü durduramıyacağına, inanmalıyız ve bu inancımızı söylem ve eylemlerimizle sürdürmeliyiz.

İşte yukarda sözünü ettiğim şeriatçı sesleri kesmenin ve akılcılığı yaşatmanın en güvenilir yolu, Cumhuriyetimizin temel değerlerini, 1923 Aydınlanma Devrimi’nin yaslandığı ilkeleri, açıklamak, anlatmak, halkımızı aydınlatmaktır. Her türlü güç koşullar altında bile, gerek Türkiye’de ve gerekse içinde yaşadığımız ülkelerde, bunu gerçekleştirmektir.

Bunun için tek esin kaynağımız Atatürkçü Düşünce Sistemidir.

Bugün, anıları önünde saygıyla eğildiğimiz aydınlarımızın da tek esin kaynağı vardı

ATATÜRKÇÜ DÜŞÜNCE SİSTEMİ...

Prof. Dr. Osman İNCİ