lolipop01

Anne-çocuk bağı daha gebelik sırasında oluşmaya başlar. Anne, karnındaki çocuğun, fizyolojik ve psikolojik kişiliğini adeta boş bir kâğıda resmeder. Anne karnında çizilmiş bu resmi sakın karalamaya çalışmayın.

Bebeğini ‘Ailenin en çirkini bu!’ diye seven kişi*den hep nefret etti.

Anne doğmamış, kendi hayal ürünü olan bu ço*cuk ile konuşur, dertleşir. Bu resim, annenin; ümitleri*ni, hedeflerini yansıtır. Ya da annenin ulaşılamadığı hedeflerin getirdiği hayal kırıklıklarını, ya da kendinde olmasını istemediği bazı özelliklerini ve korkularını yansıtır. Henüz doğmamış olan bu çocuk, annenin korku ve kaygılarına, kendisinde olmasından utanç duyduğu bazı özelliklerine göre resmedilmişse; do*ğum sonrası bebeğin reddine varabilecek bunalımlar yaşanabilir.

Üç yaşındaydı, annesi sürekli uyarıyordu;
Ne dedin bakiyim! Duymamış olayım!
Hoşbulduk de!
Güzel konuş kızım
Doğru otur kızım!

Anne, Z’nin halalarına benzediğini, kendisine hiç benzemediğini çok sık tekrarlıyordu. Z’nin hala kızı mental retarde idi. Bir hala astımlı idi. Z’nin en basit rahatsızlığında, anne önce astım ve mental retardasyona ait bir belirti olup olmadığı endişesini taşıyordu.

Z annesinin endişe ye korkularına göre resmedilmişti ve 3 yaşına gelmesine rağmen hala annesi tarafından benimsenmediği ve kabul görmediği anlaşılıyordu.

Ulaşamadığınız Hedefe Sizin Gibi O da Ulaşamayabilir. O Sizin Hedefinizdi. Birakın O’nun Kendine Özgü Bir Hedefi Olsun

Çocuk, annenin ulaşamadığı hedeflere göre res*medilmişse; onu arzulanan hedefe ulaştırma çabaları ile üzerinde aşırı baskı kurulmaya çalışılır.

Bir röportajı sırasında, pop müzikteki başarısı ka*dar yaratıcı ruhu ile kendini tüm Türkiye’ye kanıtlamış olan Sezen Aksu:

— Hayatım boyunca kendimi anne ve babama ka*nıtlamak için uğraş verdim. Geçen seneye kadar ba*bam Ziraat Fakültesi FKB* den kalma derslerimi verip mezun olmam için baskı yaptı, diyordu.

Bu baskı ile çocuk kendini aşırı programlamaya zorlanır.

Yatağını toplamadan güne başlayamazdı. O gün yatağını toplamayacak, kendine rahat olmayı öğretecekti. Bütün gün, bu yüzden huzursuz oldu. Eve gelir gelmez, yatağını topladı.

Onunla yaşayanları da bu derli topluluğu yüzün*den rahatsız ettiğini düşündü. Kendisi dağınık yatak*tan ne kadar rahatsız oluyorsa, onlar da toplu yatakta uzanıp gazete okuyamamaktan üstüne çıkıp zıplayamamaktan, rahatsız oluyorlardı.

Cildinin çeşitli yerlerinde beliren beyazlıklar (vitilligo**) nedeni ile bana getirilmişti. Ülke genelinde ger*çekleştirilen zorlu bir sınava hazırlanıyordu. Bu hazır*lık ilkokul birinci sınıftan beri beş yıldır sürüyordu.

Koşulsuz Kabul

Gerek anne, gerekse baba, çocuklarının kişiliğin*de; çocuğa özgü, ebeveyninden bağımsız, yepyeni bir kişilik bulmaya hazırlıklı olmalıdırlar. Böyle olursa, çocuğun okul başarısızlıkları, yeteneksizlikleri ve hatta toplumun reddettiği özellikleri bile kolaylıkla kabul edilebilir.

Onbir yaşında, hala birinci sınıfa giden U’nun okuma yazma öğrenememesini babası bir türlü kabul edemiyordu. Kendisi öğretmendi ve amcakızıyla evliydi. Birin*ci çocuklarını kalıtsal bir hastalıktan kaybettiler. Daha sonraki çocuklarında da aynı hastalığın görülebilece*ği kendilerine anlatılmasına rağmen, aynı hastalık be*lirtilerini gösteren ikinci çocukları doğdu. Baba hasta çocukları saymıyordu ve üçüncü, çocuğu istiyordu.

Babası askeri ağır ceza hâkimi idi. Oğul’un oldubitti silaha merakı vardı. Babanın böyle bir merakı an*laması mümkün değildi. Giderek aile-çocuk arasında*ki uçurum gerginleşiyordu. Ruhsatsız silah vukuatları da başlamıştı. Çekti İngiltere’ye gitti. Atış poligon ya*rışmalarında birincilik ödülü aldı. Halen poligonda ek*mek parasını kazanıyor. İyi bir eş, iyi bir baba oldu. Onu koşulsuz kabul edecek bir toplum ve çıkış yolunu bulamasa, hedefi isabetteki, bu yeteneği başına bela olacaktı.

Doğru olan, çocuğu, kendi hayalinde yarattığı bir kişiliğe uydurmaya çalışmak değil, onun özgün kişili*ğini geliştirip zenginleştirme çabası sarf etmektir.

Ço*cuk ekilenin tıpa tıp aynısının yetiştiği bir bitki tohumu ile değil, keşfedilmemiş bir gezegenle özdeşleştirilmelidir. Çocuğa özgü ayrıntıları keşfedebilmek olduk*ça zordur. Ancak, bu amaçla harcanan çabalar heye*can vericidir. Ayrıca, keşfedilen her ayrıntının yansı*maları olan: keyif ve mutluluk bu yolda sarf edilen emekleri Kat kat karşılayacak boyuttadır.

Burada önemli olan çocuğun koşulsuz kabul edilmesidir. Vasıfları iyi ise kabul, değilse reddetmek, koşul öne sürmektir Oysa kendi iradesi dışında, biz yetişkinlerin kararı ile aramıza katılan çocuk koşulsuz kabulü çoktan hak etmıştır

kadinlarkulubu.com