Yürek Sesi - Baktabul.CoM, Msn messenger ifadeleri, Avatar, gif, smiley, Resimli Siirler, izle, indir, Komik Resimler, programlar, Resimleri, Haberler

**cindy** · 03-10-2008, 00:35

Yasak(lı) hayallerin girdabında çoğalıyorum. İçimde çığ gibi büyüyen bir haykırış var: neredesin filizlenmiş gülüm? Bahar geldi, en çok sevdiğin mevsim… Açmayacak mısın?

Yalnız savaşların ortasında kaldım. Ölmüyorum ama sürünüyorum. Daha yardım etmeyecek misin?

“ İçimde seni yaşatıyorum… Savaşlarda kazanan yine sen ”

Ayrılıklar uyandırıyor sevginin yatağından değil mi? Kısa bir şaşkınlık partisi ısmarlıyorsun mutluluğuna, sonrası bilindik işte uzun süren bir hüzün yolculuğu… Ne kadar tuhaf hem de bu kadar severken. Gülüşün bende bilesin hatta ağlayışın bile.

…yürek sesi içten geliyor sevgilim! Anlatmam çok zor, anlatsam da benim tarifim felçli bir çocuk gibi yolda kalır. Masum yüzlü cennet bekçileriydi aslında ya… Neyse artık!

Bilirsin işte! Bazen aşkta kekemeleşiyor… Konuşamıyor; anlayacağın sadece susuyor. Her acıda biraz daha yakınlaştığım içindir ki- Allahıma sığınıyorum. Her an her yerde yanımda, yüreğimde… Yoksa bu kadar düşünmezdim yokluğunda yaşamayı; öldürürdüm kendimi, hangi uçurum da inan hiç fark etmez. Aykırı anlamlarda daralır/ yıkılırım/ kirpiklerimde aşkı ararım… Sevgilim, sen aşk değil miydin?

“ Yürek sesi her şeyi biliyor da… Çaresizliğinden susuyor”

Yüreğimde ne mahcupluklar eskittim, ne sensiz günlere isyan ettim ne de kadere kızdım. Yüreğim oyalanmışsa kime suçlusun diyebilirdim ki… Yapamazdım, zaten yine aynı yolun yolcusu olarak kalmayacak mıydım? Yalnızlığımı bırakmadım hiç! Kızsam da en çok yine ona, beni hiç yalnız bırakmadı ki… Yatağımın başucunda gözyaşlarımı silen yokluğundu! Başkası olamazdı; içimde sayısız hayalinle yaşarken; dinamitler patlasa ne olur ki- yüreğim oyalanmışken sen bilirsin beni Allahım çok mu geldim bu hayata, bir benim sevmem mi fazla geldi.

“ Gözlerinden mutluluk akıyordu da; sen bana bakmıyordun ki- sevgili!”

Haberin var mı, seni sevmiştim… Ve ben ilk defa cenneti gözlerinde karşılamıştım. Huzur, cennet demekmiş de cennettekiler hep bu yüzden huzuru ertelemişler. İçim acıyor desem, inanır mısın? Bedenim hayati faaliyetleri reddediyor desem, yüreğim senliğine biçare desem, gecelerce ağladım desem, çok mu yalancı olurdum. Sen söyle sevgili! Ben cenneti sende gördüğüm için huzuru sevdim. Yanılmadım inan hiç yorulmadım, sadece çok sevdim…

“ Dermanı yok bu aşkın… Çaresiz yine günbatımı hüzünleriyle, ağlayacağım…”

…daha neler neler ve kim bilir nerelerden gelecek hayatımın zindan gözyaşları… Bu sefer yüreğim dualarda: bir tek o mutlu olsun, herkesten daha fazla…

Emre Onbey

**cindy** · 03-15-2008, 17:15

VUSLATI SENİN GÖZLERİNDE YAŞAMAK İÇİN

İmkansızlığı yokluğun zindanda asıp
Vuslatı senin yüreğinde yaşamaya geliyorum.. "

Sana geliyorum umut tarlalarına " sevdamızın " güneşini ekerek. Vuslat kelimelerini tozlu raflardan indirip sana geliyorum. Biliyorum, avuçlarında hasretin alazları yanıyor.. Külleniyor vuslatın kelimeleri yüreğinde.. Bekle beni, avuç içlerindeki kör olası yangınları ıslak kirpiklerimle söndürmeye geliyorum. Yürüyorum zifiri uçurumları aşarak. Gözlerin " gelecek diye " perdelerin arasında gözyaşıyla ıslanmasın. Ben karanfillerin gülümsediği kuşluk vaktinde saçlarına süzüleceğim. Haydi, saat çoktan gece yarısını geçmiş olmalı oralarda..Uyutamasan da hasreti, ne olur gözlerini kapa yıldızlara.. Ben gelirken, yüzündeki hüzün bulutlarını topla göğünden ve uykuya dalmış " vuslat " türkülerini kaldır kirpiklerinden..

Umut fakiri sevdamla kana kana gülüşlerini avuçlarından içmeye geliyorum. Uykular haram sana kavuşana kadar. Geldiğimde bir tutsam ellerini, bir öpsem yüreğini goncalar tebessüm edecek toprağın altından..Güller dökülecek yıldızların avuçlarından..Ah bir sarılsam sana..Rüzgar bile kıskanırdı kavuşmamızı..Sana geliyorum. Leyla sına ağlamaklı Mecnun yoldaşım, Aslı sına kavuşması prangalı Ferhat ise arkadaşım oldu bu yolculukta. Biliyorum zaman akmıyor takvimlerin belinden..Saatler gece yarısını çoktan geçse de uzanamıyorsun yatağına..Hissediyorum bana kavuşmadan yatağına sanki çiviler serpiştirilmiş..Haydi, kapat perdelerini..Süzülmesin gözlerinden yanağına doğru ıslak nehirlerin..Mahpusa düşmesin sevda kokan kelimelerin..Bekle beni, geldiğimde cebinde biriktirdiğin gözyaşlarını yüreğimde kurutacağım. Doya doya sarılıp gözlerinde baharları soluyacağım.

Sana geliiyorum yetim cocukların düşlerini sırtıma yüklenerek. Aşındırıyorum vuslat kaldırımlarını..Karanlığı eze eze sana koşuyorum. Aldırma ellerimin titremesine. Kolay mı gözlerindeki solduğum " hayali " Cenneti nefesinde hissetmek ? Kolay mı ellerine sürülmüş bahar kokusunu doyasıya içime çekmek ? Kolay değil elbet..Kelimeler anlatamıyor içimde büyüyen heyecanı..Of dizlerim titriyor yine.. Ter basıyor alnımı..Yıllar haince güneşini vursalar da , gülen yüzünü soldursa da acılar ne olur ağlama ne olur..Sabır elbisesini giyin üzerine..Umutlarını kanatlandır karanlık gökyüzüne..Ben senin icin yollardayım..Azığım gülüşün , katığım acıların olmuşken biraz daha dayan gül yüreklim..Geldiğimde " vuslat " ateşiyle küllendireceğim arsız sancılarını..Ben sökeceğim takvimlerde asılı kalmış gözyaşlarını..Ne olur taş kundaklarda uyut hasretini..Ne olur silme ıslak kirpiklerini..Ben o ıslak yüreğini " sıcak umutlarımla" sileceğim..

Yürüyorum karlı dağları birer birer aşarak. Yorulsam bir an, buğulu bakışlarında " sağır akşamları " senin yanında karşılamanın huzuruyla dinleniyorum..Of serçe edalı bulutların koynunda yürür gibi sana koşuyorum. Bazen yolunu kaybetmiş yağmur yüklü bulutlar " vuslatın " kentini soruyor bana..Bende peşimden gelmelerini söylüyorum..Gögünü yitirmiş kuşları peşime takıp hep birlikte sana geliyoruz..

Sana geliyorken yokluğunu küllendirdim aldığım her nefeste..Hayalimde gözlerini kaç kez öptüm..Kaç kez gül bahçelerinden cicekleri çaldım....Sana geliyorum utangaç ve mahçup bir cocugun düşlerini yüregine sermek için. Gelirken, kaç kez pusulara düştüm. Hor görüldüm karanlıklarda...Öyle zifiri idi öyle katransıydı ki geceler, bastığım her adımda Yusuf un kör kuyuları sandım. Lokma lokma acılarını sundular boğazıma..Ne olur üzülme sen.. Gecelerde yakılsa da bedenim ne olur ağlama sen.. Küllerimden saçlarına gülleri motifleyeceğim.Denizlerin dibindeki incileri yüreğine dizeceğim..Biraz daha sabret uykusuzluga ve bu vuslat kokan yalnızlığa.

Uçurum kenarında toprağa kökleriyle delice tutunmuş "umut çiceklerini " yüreğimle toplamaya geliyorum. Başını dayayıp bir çocuk gibi utanmadan ağlayabileceğin " omuz " olmaya geliyorum.Dilimde Şehrayin türkülerini yakıp kaldırımları aşıyorum..Bil ki, bu yolculuk " vuslata " gebe.. Bu yolculuğun sonunda ya karanlıklarına yıldızları dizeceğim ya da saçlarına baharları işleyeceğim..Bu mapusluk, bu hasret bitecek elbet..Kangren gecelerin yoklugumda islenmeden, ak alınlı günlerin karanlığa bürünmeden kelebeklerin sırtından avuçlarına düşeceğim bir çiğ tanesi gibi..

" Sana geliyorum gül yüreklim
Vuslatı senin gözlerinde yaşamak için.
Uçurumları aşıyorum
Gözlerinde " hayali " Cenneti solumak için."

(alıntı)

**cindy** · 03-15-2008, 17:33

NEDEN..?

Kalplerimizi birleştirseydik belki istediklerimizi elde edebilirdik.Daha çok sevebilirdik sevilebilirdik. İçimizdekiler, içimizde kaldi.Disariya vurabilseydik belki anlaşılabilirdik, anlaşabilirdik. Birbirimize hissettiklerimiz insanların bize hissettiklerinden o kadar fazlaydı ki...Ah, bir düşünebilseydik.Eminim o zaman birbirimize bağırmak zorunda kalmazdık.
Bir insani sevebilmek o kadar kolay ki..Onu anlayabilmek.Yalnızca iyi taraflarını görür ve diğer taraflarını boş verirsin.Ama bir o kadar da kolay bir insandan nefret etmek.Sevebildiğin kadar çok seversin sonra sevecek bir yönü kalmadığını görürsün.
Biz de birbirimizi ilk önce sevebileceğimiz kadar çok sevdik.Birbirimize kucak dolusu sevgi sunduk.Ama yalın bir sevgi.Anlayıştan, düşünceden, mantıktan uzak bir sevgi.
Düşünmeden sevdik biz birbirimiz.Ne dün önemliydi bizim için ne de yarin.Sadece bugünü yaşadık.Neler yapmadık ki ? Bazen ben bir çocuk oldum bazen de sen.Bazen ben çocuklar gibi ağladım bazen de sen.Ama ağlarken bile sessizdik.Aramızdaki sukuneti hiç bir şeyin bozmasına izin vermedik.Neden ? Neden konuşmadın benimle ? Neden ben seninle...?
Birbirimize söyleyeceğimiz o kadar çok şey varmış ki, simdi anlıyorum.
Son karşılaşmamızda bile sessizdik.Birbirimize istediğimiz kadar bağıramadık bile.Tıpkı istediğimiz kadar yaşayamayacağımız gibi.Aslında ne kadar da masumdun ölümü kucaklamaya hazırlanırken.”Severek ölüyorum, seni severek..” demiştin.Ama ben bir şey söylememiştim.Simdi söylüyorum : “Sen severek ve sevilerek öldün.”
Elimde olsaydı seni kurtarırdım ama yapabileceğim hiçbir şey yoktu.Seni unutmayacağım

(alıntı)

**cindy** · 03-15-2008, 17:36

YÜREĞİMDEN YÜREĞİNE

Mutlu ediyor beni boyle sevmek seni. Hic ayrilmamissİn, hep yanimdaymissİn gibi, en son gordugum gun seni, ilk kez gordugum gun gibi hatirimda. Hep ilk kez goruyormus gibi heyecanlanirdim seni gordugumde. Ellerin ellerime ilk kez dokunuyormus, ilk kez kenetleniyormus gibi. Kalplerimiz ilk kez bulusuyormuş gibi ayni heyecanla.

Ve bilmiyorum bu nereye kadar surecek, seni sevmek, seni olesiye sevmek guzel. Ama vuslat yok bu sevdada, hep ozlemek, hep beklemek var, yolunu sasirmis bir yolcunun yolunu bulmasini beklemek gibi bir sey bu. Bu yolculukta rehber ben degilim, eger izin verilseydi buna. Hep yeni yerlere, hep yeni guzelliklere goturmek isterdim seni. Hep guzeli, hep iyiyi, hep sevdayi paylasmak icin.

Bugun yagmur yagiyor ve ben daha çok soyluyorum seni sevdigimi...

Ne olursa olsun, kim girerse girsin aramiza, gerçek [sen]sin, gerçek [ben]im. Gerçek [biz]iz senden ve benden baska gercek yok ikimize yasadigim dunyada. Ve hic kimse, hicbir kural degistiremeyecek bunu...

(alıntı)

**cindy** · 03-15-2008, 17:42

İKİ İNSAN SEVERSE NASIL MUTLU OLMAZ,OLAMAZ?

Yağmur damlalarını çiviye benzetirim çoğu aksam. Çoğu aksam sen olmazsın menzilimde . Ya da ben seninkinde. Kararır umutlar, düşer mavi düşler..

"iki insan severse nasıl mutlu olmaz , olamaz? " sorumun cevabını,aynaya baktığımda alıyorum. Yüzümün çizgilerinde,gözlerimin buğusunda, dudaklarımdaki acı tebessümde. "iki insan birbirini sevse dahi mutlu olamaz."

(Oysa beklediğim sendin)

Mart geceleri ben heyecanlandırır. Yarını beklerim,özlemle. Papatyaların taç yapraklarını görmek, mavi yapraklı kelebekleri okşamak için.. Umutsa umut. Nietzsche'yi dahi görmem o gecelerde.

Enkazdan çıkalı az olmuştu,açtım,susuzdum. Yalnızdım.. Aralık penceremden sen çıkıverdin bir gece. Yüzün bir ilk bahar sabahı, yüzün nadas topraklarda yeşeren bir inci çiçeği. Herhangi biri sen oldu, sen o oldun. O, idolümdü. Çocukluğumda, kandil altında karakalemle çizdiğim ve o zamandan bu yana sevgimi biriktirdiğim yüz.

Seninle konusmak,herhangi bir masalda, mucizelerle karşılaşmış, acılı ve iyi bir kız rolünü giydiriyordu bana. Onun mucizesi perilerdi, benimki Sen.

Çok geçmedi, senden uzak bir kentte bir sevgilin olduğunu söyledin bana.
Kaybolmam gerektiğimi hissettim, Gittim.

Söyleyemediğim sözlerimi denizlerin kaldırmına yazdım. Kargalarla konuştum en cok da. Seni anlattım hep. Bu zamanlarda kendimle birlikte kalmayı yeğledim. Kapılarımı kapattım,hücremde dinlendim,dinginleştim. Ben seni seviyor muydum? Sana aşık mıydım? Yoksa hayran mı? Sevgi neydi? Klişeleşmiş hiç bir söz sana olan hislerimi anlamlandırmıyordu. Seni kıskanmıyordum,senin baska biriyle olsa dahi mutlu olman, beni teselli ediyordu. Arkamı dönmek, hislerimin zayıflığına ipucu değildi. Her neyse..

Bir yaz günü, yine karşılaştık. Yüzün hiç değişmemişti. Mutluydun..
Benim neden kaybolduğumu, beni çok aradığını,vuslat umudunun hiç bitmediğini söyledin. itiraf safhası sona erdi, ellerini uzattın , ellerimi uzattım. Senle "biz" kavramı olduktan sonra, her anımızın değerini bilmek istedim. Çünkü bir gün biticekti.

Taşıyamadım sevgini. Bana hayran bakışlarını taşıyamadım küçük omuzlarımda. "Biticek" düşüncesini durduramadım,bu yüzden, ne zaman bana "seni seviyorum" desen, kalbime binbir ok saplandı. Sevinçten bugulandı gözlerim,dedim,geçiştirdim.

Mektuba mı yazılmalı,telefonda mı söylenmeli? Ben yüzüne söyledim, "Bitti" yi. "Birincide olmadıysa eğer, ikincisinde de olmamalı. bunlar benim işaretler toplamım. Gerçekten sen varsan yarınımda, üçüncüde kesişmeli yollarımız sevgiyle,özlemle,hasretle.".
Gittim..

Hangi baharı yasiyorsun suan ?
Takviminde hangi gün kazılı.
Bugun Ekim'i 10 mu geçiyor ?
Rüzgar nefesimi tıklatıyor mu pencerene.

üçüncü karşılaşma hiç olmadı.
ben huzur evinde,bir mart gecesi, yagmur damlaları çivi gibi düşerken etime vazgeçtim bu dünyadan. Seni ise; bilmiyorum.

( a)iki insan birbirini sevse dahi mutlu olamaz.
ya da
b) elimize düşen incileri terk etmeden önce düşünmeliyiz; ya bir daha dokunamassam? )

(alıntı)

03-15-2008, 17:15	#2
cindy Sustuklarım Büyür İçimde Mesajlar: 21.236 Teşekkür Etme: 10.890 4.631 Mesajina 10.023 Defa Tesekkur edildi Blog Yazıları: 49 Tecrübe Puanı: 107375626	Ce: Yürek Sesi VUSLATI SENİN GÖZLERİNDE YAŞAMAK İÇİN İmkansızlığı yokluğun zindanda asıp Vuslatı senin yüreğinde yaşamaya geliyorum.. " Sana geliyorum umut tarlalarına " sevdamızın " güneşini ekerek. Vuslat kelimelerini tozlu raflardan indirip sana geliyorum. Biliyorum, avuçlarında hasretin alazları yanıyor.. Külleniyor vuslatın kelimeleri yüreğinde.. Bekle beni, avuç içlerindeki kör olası yangınları ıslak kirpiklerimle söndürmeye geliyorum. Yürüyorum zifiri uçurumları aşarak. Gözlerin " gelecek diye " perdelerin arasında gözyaşıyla ıslanmasın. Ben karanfillerin gülümsediği kuşluk vaktinde saçlarına süzüleceğim. Haydi, saat çoktan gece yarısını geçmiş olmalı oralarda..Uyutamasan da hasreti, ne olur gözlerini kapa yıldızlara.. Ben gelirken, yüzündeki hüzün bulutlarını topla göğünden ve uykuya dalmış " vuslat " türkülerini kaldır kirpiklerinden.. Umut fakiri sevdamla kana kana gülüşlerini avuçlarından içmeye geliyorum. Uykular haram sana kavuşana kadar. Geldiğimde bir tutsam ellerini, bir öpsem yüreğini goncalar tebessüm edecek toprağın altından..Güller dökülecek yıldızların avuçlarından..Ah bir sarılsam sana..Rüzgar bile kıskanırdı kavuşmamızı..Sana geliyorum. Leyla sına ağlamaklı Mecnun yoldaşım, Aslı sına kavuşması prangalı Ferhat ise arkadaşım oldu bu yolculukta. Biliyorum zaman akmıyor takvimlerin belinden..Saatler gece yarısını çoktan geçse de uzanamıyorsun yatağına..Hissediyorum bana kavuşmadan yatağına sanki çiviler serpiştirilmiş..Haydi, kapat perdelerini..Süzülmesin gözlerinden yanağına doğru ıslak nehirlerin..Mahpusa düşmesin sevda kokan kelimelerin..Bekle beni, geldiğimde cebinde biriktirdiğin gözyaşlarını yüreğimde kurutacağım. Doya doya sarılıp gözlerinde baharları soluyacağım. Sana geliiyorum yetim cocukların düşlerini sırtıma yüklenerek. Aşındırıyorum vuslat kaldırımlarını..Karanlığı eze eze sana koşuyorum. Aldırma ellerimin titremesine. Kolay mı gözlerindeki solduğum " hayali " Cenneti nefesinde hissetmek ? Kolay mı ellerine sürülmüş bahar kokusunu doyasıya içime çekmek ? Kolay değil elbet..Kelimeler anlatamıyor içimde büyüyen heyecanı..Of dizlerim titriyor yine.. Ter basıyor alnımı..Yıllar haince güneşini vursalar da , gülen yüzünü soldursa da acılar ne olur ağlama ne olur..Sabır elbisesini giyin üzerine..Umutlarını kanatlandır karanlık gökyüzüne..Ben senin icin yollardayım..Azığım gülüşün , katığım acıların olmuşken biraz daha dayan gül yüreklim..Geldiğimde " vuslat " ateşiyle küllendireceğim arsız sancılarını..Ben sökeceğim takvimlerde asılı kalmış gözyaşlarını..Ne olur taş kundaklarda uyut hasretini..Ne olur silme ıslak kirpiklerini..Ben o ıslak yüreğini " sıcak umutlarımla" sileceğim.. Yürüyorum karlı dağları birer birer aşarak. Yorulsam bir an, buğulu bakışlarında " sağır akşamları " senin yanında karşılamanın huzuruyla dinleniyorum..Of serçe edalı bulutların koynunda yürür gibi sana koşuyorum. Bazen yolunu kaybetmiş yağmur yüklü bulutlar " vuslatın " kentini soruyor bana..Bende peşimden gelmelerini söylüyorum..Gögünü yitirmiş kuşları peşime takıp hep birlikte sana geliyoruz.. Sana geliyorken yokluğunu küllendirdim aldığım her nefeste..Hayalimde gözlerini kaç kez öptüm..Kaç kez gül bahçelerinden cicekleri çaldım....Sana geliyorum utangaç ve mahçup bir cocugun düşlerini yüregine sermek için. Gelirken, kaç kez pusulara düştüm. Hor görüldüm karanlıklarda...Öyle zifiri idi öyle katransıydı ki geceler, bastığım her adımda Yusuf un kör kuyuları sandım. Lokma lokma acılarını sundular boğazıma..Ne olur üzülme sen.. Gecelerde yakılsa da bedenim ne olur ağlama sen.. Küllerimden saçlarına gülleri motifleyeceğim.Denizlerin dibindeki incileri yüreğine dizeceğim..Biraz daha sabret uykusuzluga ve bu vuslat kokan yalnızlığa. Uçurum kenarında toprağa kökleriyle delice tutunmuş "umut çiceklerini " yüreğimle toplamaya geliyorum. Başını dayayıp bir çocuk gibi utanmadan ağlayabileceğin " omuz " olmaya geliyorum.Dilimde Şehrayin türkülerini yakıp kaldırımları aşıyorum..Bil ki, bu yolculuk " vuslata " gebe.. Bu yolculuğun sonunda ya karanlıklarına yıldızları dizeceğim ya da saçlarına baharları işleyeceğim..Bu mapusluk, bu hasret bitecek elbet..Kangren gecelerin yoklugumda islenmeden, ak alınlı günlerin karanlığa bürünmeden kelebeklerin sırtından avuçlarına düşeceğim bir çiğ tanesi gibi.. " Sana geliyorum gül yüreklim Vuslatı senin gözlerinde yaşamak için. Uçurumları aşıyorum Gözlerinde " hayali " Cenneti solumak için." (alıntı)

03-15-2008, 17:33	#3
cindy Sustuklarım Büyür İçimde Mesajlar: 21.236 Teşekkür Etme: 10.890 4.631 Mesajina 10.023 Defa Tesekkur edildi Blog Yazıları: 49 Tecrübe Puanı: 107375626	Ce: Yürek Sesi NEDEN..? Kalplerimizi birleştirseydik belki istediklerimizi elde edebilirdik.Daha çok sevebilirdik sevilebilirdik. İçimizdekiler, içimizde kaldi.Disariya vurabilseydik belki anlaşılabilirdik, anlaşabilirdik. Birbirimize hissettiklerimiz insanların bize hissettiklerinden o kadar fazlaydı ki...Ah, bir düşünebilseydik.Eminim o zaman birbirimize bağırmak zorunda kalmazdık. Bir insani sevebilmek o kadar kolay ki..Onu anlayabilmek.Yalnızca iyi taraflarını görür ve diğer taraflarını boş verirsin.Ama bir o kadar da kolay bir insandan nefret etmek.Sevebildiğin kadar çok seversin sonra sevecek bir yönü kalmadığını görürsün. Biz de birbirimizi ilk önce sevebileceğimiz kadar çok sevdik.Birbirimize kucak dolusu sevgi sunduk.Ama yalın bir sevgi.Anlayıştan, düşünceden, mantıktan uzak bir sevgi. Düşünmeden sevdik biz birbirimiz.Ne dün önemliydi bizim için ne de yarin.Sadece bugünü yaşadık.Neler yapmadık ki ? Bazen ben bir çocuk oldum bazen de sen.Bazen ben çocuklar gibi ağladım bazen de sen.Ama ağlarken bile sessizdik.Aramızdaki sukuneti hiç bir şeyin bozmasına izin vermedik.Neden ? Neden konuşmadın benimle ? Neden ben seninle...? Birbirimize söyleyeceğimiz o kadar çok şey varmış ki, simdi anlıyorum. Son karşılaşmamızda bile sessizdik.Birbirimize istediğimiz kadar bağıramadık bile.Tıpkı istediğimiz kadar yaşayamayacağımız gibi.Aslında ne kadar da masumdun ölümü kucaklamaya hazırlanırken.”Severek ölüyorum, seni severek..” demiştin.Ama ben bir şey söylememiştim.Simdi söylüyorum : “Sen severek ve sevilerek öldün.” Elimde olsaydı seni kurtarırdım ama yapabileceğim hiçbir şey yoktu.Seni unutmayacağım (alıntı)

03-15-2008, 17:36	#4
cindy Sustuklarım Büyür İçimde Mesajlar: 21.236 Teşekkür Etme: 10.890 4.631 Mesajina 10.023 Defa Tesekkur edildi Blog Yazıları: 49 Tecrübe Puanı: 107375626	Ce: Yürek Sesi YÜREĞİMDEN YÜREĞİNE Mutlu ediyor beni boyle sevmek seni. Hic ayrilmamissİn, hep yanimdaymissİn gibi, en son gordugum gun seni, ilk kez gordugum gun gibi hatirimda. Hep ilk kez goruyormus gibi heyecanlanirdim seni gordugumde. Ellerin ellerime ilk kez dokunuyormus, ilk kez kenetleniyormus gibi. Kalplerimiz ilk kez bulusuyormuş gibi ayni heyecanla. Ve bilmiyorum bu nereye kadar surecek, seni sevmek, seni olesiye sevmek guzel. Ama vuslat yok bu sevdada, hep ozlemek, hep beklemek var, yolunu sasirmis bir yolcunun yolunu bulmasini beklemek gibi bir sey bu. Bu yolculukta rehber ben degilim, eger izin verilseydi buna. Hep yeni yerlere, hep yeni guzelliklere goturmek isterdim seni. Hep guzeli, hep iyiyi, hep sevdayi paylasmak icin. Bugun yagmur yagiyor ve ben daha çok soyluyorum seni sevdigimi... Ne olursa olsun, kim girerse girsin aramiza, gerçek [sen]sin, gerçek [ben]im. Gerçek [biz]iz senden ve benden baska gercek yok ikimize yasadigim dunyada. Ve hic kimse, hicbir kural degistiremeyecek bunu... (alıntı)

03-15-2008, 17:42	#5
cindy Sustuklarım Büyür İçimde Mesajlar: 21.236 Teşekkür Etme: 10.890 4.631 Mesajina 10.023 Defa Tesekkur edildi Blog Yazıları: 49 Tecrübe Puanı: 107375626	Ce: Yürek Sesi İKİ İNSAN SEVERSE NASIL MUTLU OLMAZ,OLAMAZ? Yağmur damlalarını çiviye benzetirim çoğu aksam. Çoğu aksam sen olmazsın menzilimde . Ya da ben seninkinde. Kararır umutlar, düşer mavi düşler.. "iki insan severse nasıl mutlu olmaz , olamaz? " sorumun cevabını,aynaya baktığımda alıyorum. Yüzümün çizgilerinde,gözlerimin buğusunda, dudaklarımdaki acı tebessümde. "iki insan birbirini sevse dahi mutlu olamaz." (Oysa beklediğim sendin) Mart geceleri ben heyecanlandırır. Yarını beklerim,özlemle. Papatyaların taç yapraklarını görmek, mavi yapraklı kelebekleri okşamak için.. Umutsa umut. Nietzsche'yi dahi görmem o gecelerde. Enkazdan çıkalı az olmuştu,açtım,susuzdum. Yalnızdım.. Aralık penceremden sen çıkıverdin bir gece. Yüzün bir ilk bahar sabahı, yüzün nadas topraklarda yeşeren bir inci çiçeği. Herhangi biri sen oldu, sen o oldun. O, idolümdü. Çocukluğumda, kandil altında karakalemle çizdiğim ve o zamandan bu yana sevgimi biriktirdiğim yüz. Seninle konusmak,herhangi bir masalda, mucizelerle karşılaşmış, acılı ve iyi bir kız rolünü giydiriyordu bana. Onun mucizesi perilerdi, benimki Sen. Çok geçmedi, senden uzak bir kentte bir sevgilin olduğunu söyledin bana. Kaybolmam gerektiğimi hissettim, Gittim. Söyleyemediğim sözlerimi denizlerin kaldırmına yazdım. Kargalarla konuştum en cok da. Seni anlattım hep. Bu zamanlarda kendimle birlikte kalmayı yeğledim. Kapılarımı kapattım,hücremde dinlendim,dinginleştim. Ben seni seviyor muydum? Sana aşık mıydım? Yoksa hayran mı? Sevgi neydi? Klişeleşmiş hiç bir söz sana olan hislerimi anlamlandırmıyordu. Seni kıskanmıyordum,senin baska biriyle olsa dahi mutlu olman, beni teselli ediyordu. Arkamı dönmek, hislerimin zayıflığına ipucu değildi. Her neyse.. Bir yaz günü, yine karşılaştık. Yüzün hiç değişmemişti. Mutluydun.. Benim neden kaybolduğumu, beni çok aradığını,vuslat umudunun hiç bitmediğini söyledin. itiraf safhası sona erdi, ellerini uzattın , ellerimi uzattım. Senle "biz" kavramı olduktan sonra, her anımızın değerini bilmek istedim. Çünkü bir gün biticekti. Taşıyamadım sevgini. Bana hayran bakışlarını taşıyamadım küçük omuzlarımda. "Biticek" düşüncesini durduramadım,bu yüzden, ne zaman bana "seni seviyorum" desen, kalbime binbir ok saplandı. Sevinçten bugulandı gözlerim,dedim,geçiştirdim. Mektuba mı yazılmalı,telefonda mı söylenmeli? Ben yüzüne söyledim, "Bitti" yi. "Birincide olmadıysa eğer, ikincisinde de olmamalı. bunlar benim işaretler toplamım. Gerçekten sen varsan yarınımda, üçüncüde kesişmeli yollarımız sevgiyle,özlemle,hasretle.". Gittim.. Hangi baharı yasiyorsun suan ? Takviminde hangi gün kazılı. Bugun Ekim'i 10 mu geçiyor ? Rüzgar nefesimi tıklatıyor mu pencerene. üçüncü karşılaşma hiç olmadı. ben huzur evinde,bir mart gecesi, yagmur damlaları çivi gibi düşerken etime vazgeçtim bu dünyadan. Seni ise; bilmiyorum. ( a)iki insan birbirini sevse dahi mutlu olamaz. ya da b) elimize düşen incileri terk etmeden önce düşünmeliyiz; ya bir daha dokunamassam? ) (alıntı)

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
sabihinin sesi-sagopa kajmer(sahibinin sesi)	yellowbaby	Türkçe Şarkı Sözleri	0	08-24-2008 14:22
Gecenin Sesi Şarkı Sözü-Suat Suna(Gecenin Sesi)	cindy	Türkçe Şarkı Sözleri	0	08-13-2008 20:22
Yanmış Bir Yürek Var Şarkı Sözü-Müslüm Gürses (Yanmış Bir Yürek Var)	zuzuu	Türkçe Şarkı Sözleri	1	07-30-2008 08:09
Dağlarda Kar Sesi Var Şarkı Sözü-Kazım Koyuncu(Dağlarda Kar Sesi Var)	cindy	Türkçe Şarkı Sözleri	0	07-06-2008 17:14
Tek Yürek Şarkı Sözü-Ertuğ(Tek Yürek)	XxCANISIxX	Türkçe Şarkı Sözleri	0	07-05-2008 14:21