Gidiyorsun ya sen mutlusun ya bu yüzden kötü haberlerim var sana… ben içimde senden bile habersiz bir sen büyüttüm. Herkes erişti de sana içimde ki sana erişemedi kimse. Herkes öptü de seni içimde ki seni benden başka kimse öpemedi. İçimdeki sen hiç üzmedi beni…
Her geceye içimdeki senle yattım her sabaha içimdeki senle uyandım ben. Çok çay içtik onunla kahvaltı ettik her yere gittik. Hiç yalnız bırakmadı beni. Ben ona hiç git demedim oda hiç gitmek istemedi. Ayrılmak zorunda bırakılmadık mesela. El alem ne der demedik.
Bilirsin ben hep sessiz çığlıklar atarım sen duymadın beni. İçimdeki sen duydu. Sen anlamadın nasıl sevdiğimi ama içimdeki sen hep bildi sevgimi. Papatyalar topladı kırlardan bahçelerden güller çaldı benim için. Hastayken başımda bekledi her derdime ortak oldu. Hep anladı beni. Çünkü bilirdi benim yaşama sebebimdi ben onu üzmezdim kaybetmeyi göze alamazdım. Hiç sıkmazdı beni hiç sıkılmazdı benden.
Senden habersiz bir sen büyüttüm içimde. Dokunulmaz erişilmez bir sen… benden başka kimse sevmedi seni benden başka kimse görmedi. Sakladım hep içimde bu yalancı dünyaya karıştırmadım onu. Yalan nedir bilmedi, ihaneti görmedi. İçimde bir sen büyüttüm herkesten gizli ve öyle güzel ki şimdi…
Dinle beni ilk defa bağırıyorum sana, ilk defa sessiz değil çığlığım.
İçimde öyle bir sen var ki onu seninle kirletmeyeceğim…