Ben Mecburum Sana... - Baktabul.CoM, Msn messenger ifadeleri, Avatar, gif, smiley, Resimli Siirler, izle, indir, Komik Resimler, programlar, Resimleri, Haberler

**zuzuu** · 10-09-2007, 23:52

İstersen gidebilirsin..(gözlerime bakma sakın bakarsan vazgeçersin!!)
Beni düşünmeden...

Her zaman yaptığın gibi yine gidebilirsin...

Ben cümlelerimi sensizde kurarım..Bak sensiz sabahada kalkabiliyorum ne güzel..Yine ötüyor kuşlar ne kadar güzel melodileri..Unuttum mu ki çoktan senin sesini...

İstersen gidebilirsin..(gözlerime bakma sakın bakarsan vazgeçersin!!)
Beni düşünmeden...

Her zaman yaptığın gibi yine gidebilirsin...

Ne kadar güzelmiş yanlız başına kalmak..Ne kadar güzelmiş gözlerin acımadan uyumak..Geceleri ağlamadan,yastığım ıslanmadan rüyalarım olmadan sessizliğe dalmak..

İstersen gidebilirsin..(gözlerime bakma sakın bakarsan vazgeçersin!!)
Beni düşünmeden...

Her zaman yaptığın gibi yine gidebilirsin...

Demli bir çayı tek başına yudumlamak,aynaya baktığımda kendimi görebilmek,seni sensizde sevebilmek ne güzelmiş..Mutlu cümleler kurabilmek,ellerini tutmadan yüreğimi hissedebilmek,hüzünlerden sevinçler çıkarabilmek ne kadar güzelmiş..

İstersen gidebilirsin..(gözlerime bakma sakın bakarsan vazgeçersin!!)
Beni düşünmeden...

Her zaman yaptığın gibi yine gidebilirsin...

Sadece şunu düşün ki!!!

Bir daha gelirsen gidemezsin!!!

İstersen gidebilirsin..(gözlerime bakma sakın bakarsan vazgeçersin!!)

**zuzuu** · 10-09-2007, 23:57

Anladım... Biryerden sonra acı veriyor ilişkiler, acı veriyor anlaşmazlıklar, kalp kırıklıkları.. Ve ayrılığı doğuruyor var olan bütün ümitlerin tükenişi..

Anladım.. Sevgi verilmiyor herkese ve zaten de haketmiyor sevgiyi her alan..

Anladım.. Anladıklarım bunlarla sınırlı...

Peki ya olsaydı aşk? Gerçek sevgi? Bağlılık?.. O zaman nasıl olurdu, mantıken herşeyin bittiği sırada geri gelen ayrılık?.. Hayır.. Ben düşünmeyi bile göze alamıyorken, nasıl yaşar insan yüreği bunu?..

O kabus gibi saatlerde noktayı koymak mıydı ilişkide insana acı çektiren, yoksa var olan ümitlerin birdaha hiç geri gelmeyeceğini kabullenememek miydi?..

Her ne kadar geleceğe dönük ümit ışıkları yansa da hayata, kendi aklınca son noktayı koymuş olmak ve "Elveda İlk" demek vardı ya satırlarda.. Bilmem, belkide acı olan buydu.. Derdi, tasası, hüznü şu yana dursun, insanların yüzüne bakmak ve zoraki bir gülümseme takınmak vardı ya.. Bir de buydu belkide yangını körükleyen..

Peki bu nasıl bişiydi?.. İnsanları ateşin içine atan.. Sırtlarına tonlarca yükü yapıştıran, belini doğrultmayan bu gizemli güç neydi?.. Aşk mı?.. Hayır.. Bence değil.. Aşk mantığı yok etmezmiydi bildiğimiz?.. E mantıken nasıl biter bir aşk?.. Muallakta kalış, bu soruların işaretlenip mühürlenmesi.. İnsan anlayamıyor bazen ne yapsa... Ne bu insanları, ne de sevenleri..

**zuzuu** · 10-10-2007, 00:06

Her gece sen girersin rüyalarıma
Her gece sen...
Paramparça olur uykularım.Karanlığın en koyulaştığı yerde kapının çalındığını duyarım.Açınca soğuk bir rüzgar çarpar yüzüme.Sen yoksun...Kilitlenir dudaklarım gözlerim karanlıklarda boşuna arar seni.Sen yoksun..Yalnızlığımı kadehlere doldurup tek başıma içmeliyim bu gece.Kırmalıyım kitapları evleri ateşe vermeliyim.
Sen yoksun...

Zaman gitgide uzar
Altmış saniye bir dakika
Altmış dakika bir saat
Ve sabahın olmasına daha beş saat var
Beklemek bir çeşit ölmektir
Sen yoksun...
Bu bana her gece binlerce ölüm demektir.

Neden ayrılsın ellerimiz her akşam üstü?Gözlerime acı bir karanlık düşsün.Bir vapur alsın götürsün seni.Ben vapurlar dolusu kederimle yapayalnızım.Sen uzak bir körfezde özlemli, dalgın.Kıyılarına çarpıp ağladığı yerde dalgaların.Neden ay karşılardan yükseldiği zaman,başın omuzlarımda olmasın?
Neden ellerin avuçlarımda değil?
Neden gözlerim aradığı zaman gözlerini bulmasın?

Durup durup beni bu çaresizlik hançerliyor.Bu yolların bir yerde ayrılması,uzayan kilometreler...O sefil, anlayışsız bakışları insanların.Dünya, o eski dünya değil Tanrı'ysa çoktan unuttu bizi.Şu uçsuz bucaksız evrende ne derdimizi dinleyen,ne de bir anlayan var sevgimizi.

İki ömür değil,iki ayrı ve büyük yalnızlıktır yaşadığımız.Her şey aslında başka renkte.Vernikli eşyalar, vernikli yüzler..Altından yer yer sırıtan bir yoksulluk.Yalan üstüne yalan,oyun içinde oyun...
Her şey bir yerde anlamsız ve boş
Gerçek olan şimdi senin yokluğun..

Senin varlığını özledim duyuyormusun?Bak nasıl artıyor ellerimin sıcaklığı.Dinle bak nasıl çarpıyor yüreğim.Bütün sokaklarında bu şehrin sana koşuyorum.Seni soruyorum gelip geçene,'Görmedik', diyorlar.Anlamıyorlar seni nasıl özlediğimi,nasıl sevdiğimi bilmiyorlar.Volkanlar tutuşuyor,ormanlar yanıyor içimde.
Her gece milyonların uyuduğu bir anda
Devler uyanıyor içimde.

Seni düşünüyorum.
Karanlıklar içinden özlemli sesin geliyor.Bir ışık yanıyor çok uzaklarda,çorak topraklarımın üzerinden bir bulut geçiyor.Şimdi umutlarım,varılmaz uçurum diplerinde.Korkunç, karanlık mağaralarda hayallerim.Derin bir kuyudan su çekercesine,zamandan ve mesafelerden seni çekiyor ellerim.Sen her zaman olduğun gibi yine o en güzel, en değerli...Benimse ellerim sımsıcak,dudaklarım nemli.Özlediğim herşeyimle kopup en yüksek tepelerden bir çığ gibi sana geliyorum.
Sonra dağlar çöküyor ansızın
Ağaçlar devriliyor
Evler yıkılıyor
Altında kalıyorum...

Kırık bir heykel
Parçasını arıyor her gece.
Bir şarkı notasını...
Bir tablo renklerini...
Ağaç yapraklarını...
Vazo çiçeklerini...
Mağrur gözleri ıslak,ılk defa ağlıyor bu deli kız,'Gel ' diye,ilk defa yalvarıyor...

Ben her gece,gözlerim tavanda bir noktaya dikilmiş,Seni düşünüyorum.
Ve sen o saatlerde,benim görmediğim rüyaları görüyorsun.
Bir böcek giriyor kafatasıma...
Her gece sen
Bir cinnet gibi
Kanıma yürüyorsun...

**zuzuu** · 10-10-2007, 00:25

İçimde bir yerlerde büyüyen, sevdaya dair bütün sözcüklere direniyor, susuyorum..

İnanılmaz ağırlaşıyor gitgide yükleri. Artık kaldıramayacağımı düşündüğüm bir anda, çöküyorum dizlerimin üzerine, ellerim toprağa değiyor. Bir kaç damla gözyaşı süzülüyor gözlerimden, düşüp karışıyor toprağa.

Çok güç te olsa kalkıyorum ayağa çöktüğüm yerden kendi kendime. Çünkü hiç bir el uzanmayacak tutunup kalkmam için, biliyorum...

Bir garip hüzün çöker insana,
El ayak çekilince.
Tek başına kalırsın dünyada,
Etraf sessizleşince...
Karanlık oyun oynar aklıma,
Gölgeler dans edince...

Esen rüzgarlar yüreğimde, üşütse de. Çöküp üstüme karanlıklara boğsa da beni gece , hiç bir yıldıza tutunamasam ayaklarından bile. Olmasa da sarılacak bir zerre umudum, bir küçük belkim.. Umrumda bile değil yalnızlık...

Hayat, tek başımıza başlayıp, tek başımıza sona erdireceğimiz bir hikaye belki de. Gelenler, gidenler, sevenler, terk edenler birer oyuncu sadece. Oynayıp kendilerine düşen rolleri, virgüller, noktalar koyup, kelimeler yazıp, cümleler kuruyorlar bu hikayede. Kimileri siliniyor, kimileri kalıyor öylece oldukları yerde..

İnan bu ev alışamadı,
Hiç bir zaman sensizliğe..
Şimdi sensizlik oturuyor,
Kalkıp gittiğin yerde...
İnan bana alışamadım,
Hiç bir zaman sensizliğe..
Şimdi sensizlik dolaşıyor,
Çıkıp gittiğin bu evde...

Ne yaptım da yoksun bunca zamandır? Herşey o kadar boş, o kadar anlamsız ki..

Belki de haşarı bir çocuk gibi, takılıp gitmişsindir bir bulutun peşine.

En büyük korkum da bu..
Sen yokken ya unutursam dünyaya bakmayı?
Issızlığıma ağlıyorum, sen yoksun, bende sessiz bir hiçlik.

Yalnızlığa elbet alışır bedenim,
Yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim..

Herşeyi yaşayarak öğrenmedik mi?
Sevmeyi, sevilmeyi, terketmeyi, terkedilmeyi. Saplanan acıları yüreğimize, kanatarak bile olsa çıkarmadık mı saplandıkları yerden zamanla? Gitgide daha derinlere işleyen ağır sancılarımızı dindirip, alışmadık mı ince sızılara?

Gelişinle her hücremi sarıp, alsan bile aklımı olduğu yerden, atsan bile beni yanmalara,
Gidişinle çökse de yokluğun üzerime, ağır, taşınamayacak bir yük misali, gözlerimden yaşlar düşse de ardından, acısa da kanasa da yüreğim. Yananlar dönüşse de küllere, savrulsa da her bir zerresi ayrı bir köşeye,

Yine de her kapıyı çaldığında açmadım mı sonuna kadar sana? Hatta bazen kırıp bütün kilitlerini..

Hayat öğretmedi mi korkmamayı korkularımızdan? Kimi zaman çıkmazlara doğru yürüsek te, geriye döndürüp adımlarımızı, başlamadık mı yeniden en baştan?

Çok zor gelse bile, yaşar öğrenirim,
Sensizlik benim canımı acıtan...

Öğrendim yalnızlığı.. Her harfini birer birer benimseyip, sindirdim içime..

Gel gör ki, öğrenemedim sensizliğin baş harfini bile...

Aşk..
Acıtsan da beni, kanatsan da, sen hep kalacaksın tek harfi bile silinmeyecek olan kelimelerimin, en baş köşesinde

**zuzuu** · 10-10-2007, 00:31

Senden geçtim,

Bir bilsen senden geçmek ne demek, kendini aşardın belki.Belki beni arardın beni, yittiğin sokaklarda, belki bulurdun bende seni.

Belki bulunca, buluşunca içimdeki senle,

Anlardın.

Geçtim senden ben!

Uzun uzun yolları aşmadım, aç susuz kalmadım, ne is, ne sis, ne pis, ne karanlık.

Deniz deniz geçtim ben geçtiklerimi.

Gözlerimde yaş komadım, saymadım çeltiklerini yokluğunun. Dikmedim bakışlarımı deli yollara.

"Olur da gelir bir an"

demedim mesela bir an bile.

Deniz deniz deniz geçmek demek, yutmak demekti en arsız, en yobaz dalgaları bile.

Belki yosun kokarak, belki hasret...

Belki limanlara uzak, belki adalara...

Belki boğulacak gibi, belki yutkunarak...

Lakin hep saklamışım kendindekini. [seni]

Geçerken senden ben,

Sıktım avuçlarımın içinde yüreğimi[seni], "Olmadık yerde düşüp kırılmasın!" dedim içimden.

Gittim...

Denizin bittiği yerde, tam korkusuna kapılacakken yitirmenin seni, kokunu duydum.

Varmışım.

Sende olmak ne büyük erinçmiş düşünceme!

Sormaya çekiniyorum, öleceğim merağımdan;

Hoşgeldim mi?

10-09-2007, 23:57	#2
zuzuu yürek ağlar gözden önce.. Mesajlar: 22.579 Teşekkür Etme: 14.867 13.810 Mesajina 38.027 Defa Tesekkur edildi Blog Yazıları: 199 Tecrübe Puanı: 107375724	Ben Mecburum Sana... Anladım... Biryerden sonra acı veriyor ilişkiler, acı veriyor anlaşmazlıklar, kalp kırıklıkları.. Ve ayrılığı doğuruyor var olan bütün ümitlerin tükenişi.. Anladım.. Sevgi verilmiyor herkese ve zaten de haketmiyor sevgiyi her alan.. Anladım.. Anladıklarım bunlarla sınırlı... Peki ya olsaydı aşk? Gerçek sevgi? Bağlılık?.. O zaman nasıl olurdu, mantıken herşeyin bittiği sırada geri gelen ayrılık?.. Hayır.. Ben düşünmeyi bile göze alamıyorken, nasıl yaşar insan yüreği bunu?.. O kabus gibi saatlerde noktayı koymak mıydı ilişkide insana acı çektiren, yoksa var olan ümitlerin birdaha hiç geri gelmeyeceğini kabullenememek miydi?.. Her ne kadar geleceğe dönük ümit ışıkları yansa da hayata, kendi aklınca son noktayı koymuş olmak ve "Elveda İlk" demek vardı ya satırlarda.. Bilmem, belkide acı olan buydu.. Derdi, tasası, hüznü şu yana dursun, insanların yüzüne bakmak ve zoraki bir gülümseme takınmak vardı ya.. Bir de buydu belkide yangını körükleyen.. Peki bu nasıl bişiydi?.. İnsanları ateşin içine atan.. Sırtlarına tonlarca yükü yapıştıran, belini doğrultmayan bu gizemli güç neydi?.. Aşk mı?.. Hayır.. Bence değil.. Aşk mantığı yok etmezmiydi bildiğimiz?.. E mantıken nasıl biter bir aşk?.. Muallakta kalış, bu soruların işaretlenip mühürlenmesi.. İnsan anlayamıyor bazen ne yapsa... Ne bu insanları, ne de sevenleri..

10-10-2007, 00:06	#3
zuzuu yürek ağlar gözden önce.. Mesajlar: 22.579 Teşekkür Etme: 14.867 13.810 Mesajina 38.027 Defa Tesekkur edildi Blog Yazıları: 199 Tecrübe Puanı: 107375724	Ben Mecburum Sana... Her gece sen girersin rüyalarıma Her gece sen... Paramparça olur uykularım.Karanlığın en koyulaştığı yerde kapının çalındığını duyarım.Açınca soğuk bir rüzgar çarpar yüzüme.Sen yoksun...Kilitlenir dudaklarım gözlerim karanlıklarda boşuna arar seni.Sen yoksun..Yalnızlığımı kadehlere doldurup tek başıma içmeliyim bu gece.Kırmalıyım kitapları evleri ateşe vermeliyim. Sen yoksun... Zaman gitgide uzar Altmış saniye bir dakika Altmış dakika bir saat Ve sabahın olmasına daha beş saat var Beklemek bir çeşit ölmektir Sen yoksun... Bu bana her gece binlerce ölüm demektir. Neden ayrılsın ellerimiz her akşam üstü?Gözlerime acı bir karanlık düşsün.Bir vapur alsın götürsün seni.Ben vapurlar dolusu kederimle yapayalnızım.Sen uzak bir körfezde özlemli, dalgın.Kıyılarına çarpıp ağladığı yerde dalgaların.Neden ay karşılardan yükseldiği zaman,başın omuzlarımda olmasın? Neden ellerin avuçlarımda değil? Neden gözlerim aradığı zaman gözlerini bulmasın? Durup durup beni bu çaresizlik hançerliyor.Bu yolların bir yerde ayrılması,uzayan kilometreler...O sefil, anlayışsız bakışları insanların.Dünya, o eski dünya değil Tanrı'ysa çoktan unuttu bizi.Şu uçsuz bucaksız evrende ne derdimizi dinleyen,ne de bir anlayan var sevgimizi. İki ömür değil,iki ayrı ve büyük yalnızlıktır yaşadığımız.Her şey aslında başka renkte.Vernikli eşyalar, vernikli yüzler..Altından yer yer sırıtan bir yoksulluk.Yalan üstüne yalan,oyun içinde oyun... Her şey bir yerde anlamsız ve boş Gerçek olan şimdi senin yokluğun.. Senin varlığını özledim duyuyormusun?Bak nasıl artıyor ellerimin sıcaklığı.Dinle bak nasıl çarpıyor yüreğim.Bütün sokaklarında bu şehrin sana koşuyorum.Seni soruyorum gelip geçene,'Görmedik', diyorlar.Anlamıyorlar seni nasıl özlediğimi,nasıl sevdiğimi bilmiyorlar.Volkanlar tutuşuyor,ormanlar yanıyor içimde. Her gece milyonların uyuduğu bir anda Devler uyanıyor içimde. Seni düşünüyorum. Karanlıklar içinden özlemli sesin geliyor.Bir ışık yanıyor çok uzaklarda,çorak topraklarımın üzerinden bir bulut geçiyor.Şimdi umutlarım,varılmaz uçurum diplerinde.Korkunç, karanlık mağaralarda hayallerim.Derin bir kuyudan su çekercesine,zamandan ve mesafelerden seni çekiyor ellerim.Sen her zaman olduğun gibi yine o en güzel, en değerli...Benimse ellerim sımsıcak,dudaklarım nemli.Özlediğim herşeyimle kopup en yüksek tepelerden bir çığ gibi sana geliyorum. Sonra dağlar çöküyor ansızın Ağaçlar devriliyor Evler yıkılıyor Altında kalıyorum... Kırık bir heykel Parçasını arıyor her gece. Bir şarkı notasını... Bir tablo renklerini... Ağaç yapraklarını... Vazo çiçeklerini... Mağrur gözleri ıslak,ılk defa ağlıyor bu deli kız,'Gel ' diye,ilk defa yalvarıyor... Ben her gece,gözlerim tavanda bir noktaya dikilmiş,Seni düşünüyorum. Ve sen o saatlerde,benim görmediğim rüyaları görüyorsun. Bir böcek giriyor kafatasıma... Her gece sen Bir cinnet gibi Kanıma yürüyorsun...

10-10-2007, 00:25	#4
zuzuu yürek ağlar gözden önce.. Mesajlar: 22.579 Teşekkür Etme: 14.867 13.810 Mesajina 38.027 Defa Tesekkur edildi Blog Yazıları: 199 Tecrübe Puanı: 107375724	Ben Mecburum Sana... İçimde bir yerlerde büyüyen, sevdaya dair bütün sözcüklere direniyor, susuyorum.. İnanılmaz ağırlaşıyor gitgide yükleri. Artık kaldıramayacağımı düşündüğüm bir anda, çöküyorum dizlerimin üzerine, ellerim toprağa değiyor. Bir kaç damla gözyaşı süzülüyor gözlerimden, düşüp karışıyor toprağa. Çok güç te olsa kalkıyorum ayağa çöktüğüm yerden kendi kendime. Çünkü hiç bir el uzanmayacak tutunup kalkmam için, biliyorum... Bir garip hüzün çöker insana, El ayak çekilince. Tek başına kalırsın dünyada, Etraf sessizleşince... Karanlık oyun oynar aklıma, Gölgeler dans edince... Esen rüzgarlar yüreğimde, üşütse de. Çöküp üstüme karanlıklara boğsa da beni gece , hiç bir yıldıza tutunamasam ayaklarından bile. Olmasa da sarılacak bir zerre umudum, bir küçük belkim.. Umrumda bile değil yalnızlık... Hayat, tek başımıza başlayıp, tek başımıza sona erdireceğimiz bir hikaye belki de. Gelenler, gidenler, sevenler, terk edenler birer oyuncu sadece. Oynayıp kendilerine düşen rolleri, virgüller, noktalar koyup, kelimeler yazıp, cümleler kuruyorlar bu hikayede. Kimileri siliniyor, kimileri kalıyor öylece oldukları yerde.. İnan bu ev alışamadı, Hiç bir zaman sensizliğe.. Şimdi sensizlik oturuyor, Kalkıp gittiğin yerde... İnan bana alışamadım, Hiç bir zaman sensizliğe.. Şimdi sensizlik dolaşıyor, Çıkıp gittiğin bu evde... Ne yaptım da yoksun bunca zamandır? Herşey o kadar boş, o kadar anlamsız ki.. Belki de haşarı bir çocuk gibi, takılıp gitmişsindir bir bulutun peşine. En büyük korkum da bu.. Sen yokken ya unutursam dünyaya bakmayı? Issızlığıma ağlıyorum, sen yoksun, bende sessiz bir hiçlik. Yalnızlığa elbet alışır bedenim, Yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim.. Herşeyi yaşayarak öğrenmedik mi? Sevmeyi, sevilmeyi, terketmeyi, terkedilmeyi. Saplanan acıları yüreğimize, kanatarak bile olsa çıkarmadık mı saplandıkları yerden zamanla? Gitgide daha derinlere işleyen ağır sancılarımızı dindirip, alışmadık mı ince sızılara? Gelişinle her hücremi sarıp, alsan bile aklımı olduğu yerden, atsan bile beni yanmalara, Gidişinle çökse de yokluğun üzerime, ağır, taşınamayacak bir yük misali, gözlerimden yaşlar düşse de ardından, acısa da kanasa da yüreğim. Yananlar dönüşse de küllere, savrulsa da her bir zerresi ayrı bir köşeye, Yine de her kapıyı çaldığında açmadım mı sonuna kadar sana? Hatta bazen kırıp bütün kilitlerini.. Hayat öğretmedi mi korkmamayı korkularımızdan? Kimi zaman çıkmazlara doğru yürüsek te, geriye döndürüp adımlarımızı, başlamadık mı yeniden en baştan? Çok zor gelse bile, yaşar öğrenirim, Sensizlik benim canımı acıtan... Öğrendim yalnızlığı.. Her harfini birer birer benimseyip, sindirdim içime.. Gel gör ki, öğrenemedim sensizliğin baş harfini bile... Aşk.. Acıtsan da beni, kanatsan da, sen hep kalacaksın tek harfi bile silinmeyecek olan kelimelerimin, en baş köşesinde

10-10-2007, 00:31	#5
zuzuu yürek ağlar gözden önce.. Mesajlar: 22.579 Teşekkür Etme: 14.867 13.810 Mesajina 38.027 Defa Tesekkur edildi Blog Yazıları: 199 Tecrübe Puanı: 107375724	Ben Mecburum Sana... Senden geçtim, Bir bilsen senden geçmek ne demek, kendini aşardın belki.Belki beni arardın beni, yittiğin sokaklarda, belki bulurdun bende seni. Belki bulunca, buluşunca içimdeki senle, Anlardın. Geçtim senden ben! Uzun uzun yolları aşmadım, aç susuz kalmadım, ne is, ne sis, ne pis, ne karanlık. Deniz deniz geçtim ben geçtiklerimi. Gözlerimde yaş komadım, saymadım çeltiklerini yokluğunun. Dikmedim bakışlarımı deli yollara. "Olur da gelir bir an" demedim mesela bir an bile. Deniz deniz deniz geçmek demek, yutmak demekti en arsız, en yobaz dalgaları bile. Belki yosun kokarak, belki hasret... Belki limanlara uzak, belki adalara... Belki boğulacak gibi, belki yutkunarak... Lakin hep saklamışım kendindekini. [seni] Geçerken senden ben, Sıktım avuçlarımın içinde yüreğimi[seni], "Olmadık yerde düşüp kırılmasın!" dedim içimden. Gittim... Gittim... Gittim... Denizin bittiği yerde, tam korkusuna kapılacakken yitirmenin seni, kokunu duydum. Varmışım. Sende olmak ne büyük erinçmiş düşünceme! Sormaya çekiniyorum, öleceğim merağımdan; Hoşgeldim mi?

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Sana Mecburum-Doğuş(Sana Mecburum şarkı sözü)	XxCANISIxX	Türkçe Şarkı Sözleri	0	05-02-2008 18:45
Ben Sana Mecburum	esinti61_54	Resimli Şiirler	0	04-21-2008 16:07
Sana Mecburum-Kıraç(Sana Mecburum Şarkı Sözü)	cindy	Türkçe Şarkı Sözleri	0	04-13-2008 03:38
Mecburum Sana	zeynep	Aska Dair Flashlar	6	01-08-2008 16:50
ben sana mecburum...	şifre	Resimli Şiirler	2	09-11-2007 03:53