07-27-2008, 18:27
|
#40 |
| Üye
Mesajlar: 176
Teşekkür Etme: 35
87 Mesajina 241 Defa Tesekkur edildi
Tecrübe Puanı: 3132880 | Ce: Kendi Çalışmalarım Seni Bana Sorma Yâr Hani bir papatyanın ayaklarını topraktan kesersin, öldürdüğünü bile bile. Ardından yaşatmak için çırpınırsın, öldüğünü bile bile. Aslında bilirsin sende, güçlü görünse de en hafif en narin bir yapıya sahip olduğunu. Bir hevesle koparırsın canının acıdığını bildiğin halde. Güzelliğine kapılıp alırsın iki parmağının arasına. Zaman geçtikçe canı çekilir, rengi solar. Ne yapsan boş, oldu bir kere. Ve sen mutluluk oyunu oynarken Azrail oldun bir can aldın. Evet, can aldın, Azraillim oldun. Belki bir anlık kızgınlık, bir anlık öfke, bir anlık kıskançlık her neyse… o kısa bir anda büyük bir önyargıyla gururuna yenildin. Sana ait olan kalp paramparça. Çırpınma o artık ölü. Yar! Ben sendeyken korkarım sevgimin büyüklüğünden. çekinirim kalbimin çıkaracağı fırtınalardan. İçimdeki tufanlardan kaçıp sana sığınırken seni beni içime saldın. Yar! Beni en iyi sen anlardın. Beni en iyi sen bilirdin. Yoruldun mu? Nedir bu sessizlik? Nedir bu kargaşa? Korkuyorum artık korkularımla baş başa kalmaktan. Seni bana sorma yar, seni anlatamam sana. Sen bu kalbi acımadan parçaladın ya, Sen sana ait olan bedeni durmadın, ateşlere attın ya Sen içimdeki seni düşünmeden benden geri kaçtın ya Seni bana sorma yar, seni sana anlatamam. qmz 12temmuz2008/c.tesi 22:40 |
| |