 Ce: Fırtınanın Gazabı...Sensizlikte Kaybolabilirdim; Ama Ben öldüm…
-Ölümün Gölgesi… -
“Herkesin ölümü kendisine benzer… Tıpkı gölgesi gibi”
Asıl kıyameti kıskanır yüreğim/ sensiz ölürüm diye,
Serseri bir adamım, daha henüz sevmedin belki ama
Güvercinlerin yuvasını bozan ben değildim/ inanmasanda
Yanıldın be ölüm yüreklim: bu mevsimde ölünmezdi ki…
Hadi anlat bana: dostluk neydi? Kimdeydi?
Cellât kalbime imzasını attığında aklıma ilk gelendi…
Ve
Zaten
Kefen dediğin,
Bir bez parçasıydı!
Anlayacağın dostum;
Azrail’in elinde sallandı bedenim…
Hadi anlat bana: dostluk neydi? Kimdeydi?
Cennet yüreğime ısmarlandığında önce dostlarıma ver demekti!
Asıl kıyameti kıskanır yüreğim/ tutulmayan sözlere inat
Artık bir adam mıyım onu da bilmiyorum/ sadece susuyorum
Güvercinler de hayatıma şahittiler… Özgürlüğümdeydiler,
Neyse dostum… Zaten bu mevsimde ölünmezdi ki…
“Herkesin ölümü ayrı bir zahmetti… Azrailse hep ağlıyordu”
Emre onbey |