kurtreis

İnsan bunu düşünür acaba der Bu Dünyada benden daha çok acı çeken benden daha çok yüreği yanan insan varmı diye düşünür bu acılar yalnızca benim için mi yaratılmış diye işte bunları düşündükçe insan kendisini kimsenin anlamadığını düşünür sevdiğinin anlamadığını hissetmek ve düşünmek ise acıların dahada çoğalmasını sağlar bu yüzden insan önce görmeli ama bu gözlerden başlayıp beyinde noktalanan bir görme değil Gözlerinin derinliğinden Yüreğinin derinliğine doğru inen bir görme sonra duymalı ama kulakları ile değil kulaklardan başlayıp Yüreğin içindeki feryatları duymalı ve sevmeli insan ama dilinde başlayıp dudaklarında yok olan bir sevda ile değil ölümüne sevdiğinin yaşaması için feda edebileceklerinin sınırını çizmeden sevmeli işte böylesi bir aşkı yaşamak ve bu aşkta hüsrana düştüğünüz zaman sizi yine anlayacak birileri vardır çünkü insan Sevdiği kadar sevilmez eğer sevilseydi olurmuydu hiç ayrılıklar fedalar hasret acıları terk ediliş yanlızlıkları yaşanmazdı ve asla mutsuzluk kavramı olmazdı ve şimdi eğer bunlar yaşanıyorsa o zaman sevdiğiniz kadar sevilmiyorsunuz demektir hayat her zaman acılarla doludur sizlerin yapacağı bu acılardan ders çıkartarak bu acıların başkaları tarafından yaşanmasını önlemek için bu acılardan çıkartacağınız dersleri ve sevginize yakışmayan insanı değil yüreğinizdeki ışığı ve sevgiyi omuzlarında bir ömür boyu değil sonsuza kadar taşıyabilecek kadar güçlü ve onurlu bir yüreğe sahip insanı sevmek gerektiğini anlatacaksınız işte o zaman sevdanın güzelliği ortaya çıkacaktır çünkü AŞK'ın bir kanunu yada doğrusu yoktur çoğu insan bu hataları yaparak öğrenir aşkı kendinden öncekilerin yaşadıklarını anlamadan yalnızca kendi yaşadıkları ile hareket eder bu yüzden Aşk Yürekle hesaplaşmaya devam ettikçe bu acıyı çekenlerin sizi anladığını anlayacaksınız bu güzel paylaşım için emeğiniz için size teşekkürler iyilik melekleri ve mutluluklar sizinle olsun
Saygılar