Yasamak varken yasamamis olmak,sevmek varken sevgiyi çok uzak dag sirtlarina gömmek...unutmak varken
herseyi hücrelerine varana dek hatirlamak...bagira bagira konusmak varken sessizligin içinde aramak
nedenlerini....
Zaman ne zaman benim yönüme dogru çevirecek saatteki yelkovanlari...yada ben ne zaman haykiracagim
bütün gerçekleri tanidigim bütün insanlara...sanirim çok zor olacak inandigim gerçekleri bir anda
degistirmek....
Ask geliyor aklima sonra sen geliyorsun nedensizce..kapilip gitmek diyorum çok uzak
diyarlara...bilmedigim köy kahvelerinde çaylarimizi yudumlamak sabahin en güzel hallerinde..sonra
özgürce devam etmek ormanin derinliklerine...görmedigim güzelliklerde seninle birlikte senin
güzelliginle yasamak.aksamin o dayanilmaz hafifliginde uzanip nehrin essiz melodilerini duymak
sessizce...gece olunca seninle baslamak sabah yolculuguna ve yolculugun sonunu seninle
tamamlamak....yani hep sen olmak....
Sen ne zaman ben olacaksin?ne zaman gelip alacaksin beni bu karanlik sehrin caddelerinden....o
yolculuklara hangi saatlerde çikacagiz?ne zaman unutacagiz geçen bütün zamanlari....bu kadarmi
imkansiz hersey...yada bizlermi imkansisiz....yada sen diye birsey yokmu?ben bir hikayemi yazdim yine
sevdaya dair...
Eger bir gün gelecek olursan hani beni özlersen aksamin en güzel saatlerinde, vazgeçme
olurmu!...sakinda birakma dönüs yolculuguna çiktiginda....beraberligin en güzel tanimi yapalim
birlikte sevgiyi...
Peki biliyormusun neredeyim....yüreginin götürdügü yerde....
gel olurmu?....
D.D