Gönül Alacak Kadar
Gel ki şah-ı bir adım, göster gârip caddeye
Uğra gönül bağıma, gülüm solacak kadar.
Utanıp kaçan yıllar, düşüversin haddeye
Şu âlemden mahşere, izi kalacak kadar...
Yürekler tatsız tuzsuz, taşınmaz yavan yavan
İklimler üzerinden sevgi sal, elvân elvân
Söyle arı bal yapsın, peteğe kovan kovan
Boşalmış bir yüreğin, içi dolacak kadar...
Âşk süslü niğmetinden, ölmeden ver bir defa
Ver ki gâribin gönlü, bir nebze sürsün sefa
Vakit dardır sevgini, kaldırma tozlu rafa
Yılda iki kez bayram, selâm salacak kadar...
Dört kıtanın yeline, râyihânı kat yolla
Gizemli ânlar olsun, seher yelini kolla
Hedefine ulaşır, dilersen mendil salla
Esen yellerle kokun, gelip bulacak kadar...
Göğsün imân yüklüyse, hazmetmez gururunu
Ziyâ ile dağıtsan, içinde ki nur-unu
Bir çift söylemle kursan, âşk-ın sağlam sur-unu
Şöyle şah-ı bir sevdâ, gönül alacak kadar...
Ayser Özbakır