Gönlümde Ölmek İçin
Kaldım şimdi yarım.
Yağmurun gölgesine verdim bir yanımı.
Bir yanımı annemin kucağında unuttum.
Saçlarıma tüneyen ellerindi biliyorum,
Aldırmadan sıcaklığına,
Soğukluğuma karıştım.
Ver desem elini şimdi,
Korkmadan koşarmıyız
Gönlümün ayak basılmamış yeşilliklerinde.
Tekrar coşarmıyız uzun süreli bakışma partilerinde.
Nedesen çaresizim,
Haksızım şimdi.
Bir yanımda onlarca kez ölüyorum,
Onlarca kez gömülüyorum.
Bir cenaze evinden farksızım şimdi...
Onur Elifbaş